Clinical, Demographic Characteristics and Factors Affecting the Clinical Outcome of Children with Electrical Injury: A Single-Center Pediatric Emergency Clinic Experience

Elektrik Yaralanması Nedeniyle Başvuran Çocukların Klinik, Demografik Özellikleri ve Klinik Sonucu Etkileyen Faktörler: Tek Merkez Çocuk Acil Kliniği Deneyimi

Abstract

Objective: The aim of this study was to determine the demographic and clinical characteristics of childhood electrical injuries and to determine the factors affecting clinical outcome.Materials and Methods: The data of 112 patients who applied to the emergency department between January 2008 and December 2015 were retrospectively analyzed. The patients were di-vided into three groups as under 6 years of age, 6 to 10 years old and 10 years of age and over, and the relationship between the groups in terms of electricity supply and voltage, the occurrence of injury, clinical complaints and laboratory values were examined.Results: 78 (69.6%) of the patients were male and 34 (30.4%) were female. The median age was 5 years (11 months-15 years). 101 of the patients (90.2%) had injured with low-voltage current and 88 (78.6%) were injured in the house environment. According to the electrical source, the most frequent causes of injury were plug sockets under the age of six years (67.9%), electrical cable between the ages of six to ten years (39.4%), electrical devices over ten years of age (41.6%). Two patients had sinus bradycardia and four patients had soft tissue trauma due to fall. None of the pa-tients had deep tissue damage, severe burn and renal failure. Troponin I, liver and kidney function tests, serum electrolytes, leukocyte levels were normal in all patients.Conclusion: The majority of electrical injuries in children were due to low voltage current and preventable household contact. Further investigations may not be required in low-voltage electri-cal injuries with no loss of consciousness, no deep tissue damage and no dysrhythmia at the time of admission.

Özet

Amaç: Bu çalışmada çocukluk çağı elektrik yaralanmalarının demografik ve klinik özellikle-rinin belirlenmesi, klinik sonucu etkileyen faktörlerin saptanması amaçlanmıştır.Gereç ve Yöntem: Ocak 2008- Aralık 2015 tarihleri arasında elektrik yaralanması nedeniyle acil servise başvuran 112 hastanın dosya verileri geriye dönük incelenmiştir. Olgular 5 yaş ve altı, 6-10 yaş arası ile 10 yaş ve üstü olarak üç gruba ayrılarak elektrik kaynağı ve gücü, yaralanmanın oluş şek-li, izlem yeri, klinik yakınmalar ve laboratuvar değerleri açısından gruplar arası ilişki incelenmiştir.Bulgular: Hastaların 78’i (%69,6) erkek, 34’ü (%30,4) kız olup ortanca yaş 5 yıl (11 ay-15 yıl) idi. Hastaların 101’i (%90,2) düşük voltajlı akım ile 88’i (%78,6) ev içi ortamda yaralanmıştı. Elekt-rik kaynağına göre altı yaş altında en sık prizlerin (%67,9), 6-10 yaş arasında elektrik kablosunun (%39,4), 10 yaş ve üstü grupta elektrikli ev aletlerinin (%41,6) neden olduğu görüldü. İki hastada sinüs bradikardisi, dört hastada fırlatılmaya bağlı yumuşak doku travması vardı. Hiçbir hastada derin doku hasarı, ileri derecede yanık ve böbrek yetmezliği gözlenmedi. Troponin I, karaciğer ve böbrek fonksiyon testleri, serum elektrolitleri, lökosit düzeyleri hastaların tamamında normaldi.Sonuç: Çocuklarda elektrik yaralanmaları çoğunlukla önlenebilir ev içi düşük voltajlı akım ile gerçeklemiştir. Başvuru anında bilinci açık, derin doku hasarı ve disritmisi olmayan düşük voltajlı elektrik yaralanmalarında ileri incelemeler gerekmeyebilir.