A GEMME FROM PHILADELPHIA (GÖKÇESEKİ) IN ISAURIA

Abstract

In this study, a gem with an Aphrodite image on it, obtained from the Philadelphia (Gökçeseki) Excavation in the Isaurian Region will be evaluated in terms of its valuable stone as well as the cultic and iconographical features of the figure. As known, the depictions on the gemme are carved, not on the surface placed on the bezel setting, but to its exterior part. Under the similar finds the Gökçeseki example appears to be the single one with the carving at the surface. Along with this example, it is seen that in addition to the known cameo and intaglio techniques used in ancient times, a third technique, which is the ‘reverse intaglio’ technique was applied. In relation to the small size of the material, skillful work was carried out in the Roman Empire period, especially during the Iulius-Cladius period. Especially retrospective trends to the Classical and Hellenistic Periods began in large scale and on small objects. In relation to this fact, the Aphrodite will be traced also iconografically which leads us to a variation of the Anadyomene type of Aphrodite. As a result, the ring will be examined in terms of both its cultic and iconogrphical aspects and in the aspect of the transfer of a well-known type to a small-sized material with a new technique.

Özet

Bu çalışmada, Isauria Bölgesi’nde bulunan Philadelphia (Gökçeseki) Kazısı’ndan elde edilmiş olan bir adet gemme üzerindeki Aphrodite betimi, gerek değerli taş özellikleri gerekse üzerinde bulunan betimi yönünden değerlendirilecektir. Bilindiği üzere betimler gemme üzerinde, yüzük üzerine oturan yüzeyine değil, dış tarafına gelen kısmına kazınmaktadır. Ancak Gökçeseki örneğinin şimdiye kadar bilinen benzer eserler içinde, kazımanın yüzük üzerine oturan cepheye işlendiği tek örnek olduğu görülmüştür. Bu örnekle birlikte antikçağda uygulandığı bilinen kameo ve intaglio tekniğinin yanı sıra, üçüncü bir teknik olarak ‘tersten kazıma’ tekniğinin de uygulandığı görülmektedir. Roma İmparatorluk Dönemi’nde özellikle Iulius-Cladiuslar zamanında, diğer eserlerde olduğu gibi, küçük objeler üzerindeki betimlerde de Klasizm ve Hellenistik Dönem’e öykünme akımları başlar. Burada betimlenen Aphrodite, bu açıdan da ikonografik olarak ele alınacaktır; kollarını yukarı doğru kaldırarak dolanmış saçını tutması, Aphrodite’nin Anadyomene tipinin bir varyasyonunu ile ilişkilendirilecektir. Sonuç olarak eser, kült ve ikonografinin yanı sıra, küçük boyutlu malzemeye farklı bir teknik uygulanarak aktarımının gösterilmesi açısından incelenecektir.