Staghorn Böbrek Taşlarının Yönetiminde İki ve İkiden Fazla Giriş Perkütan Nefrolitotominin Karşılaştırılması

The Comparison of Two Versus More Than Two Tracts Percutaneous Nephrolithotomy for the Management of Staghorn Calculi

Abstract

Amaç: Bu çalışmadaki amacımız staghorn taşı olan hastalarda iki ve ikinin üzerinde giriş yapılan perkütan nefrolitotomi (PKNL) sonuçlarının ve komplikasyonlarının değerlendirilmesidir. Yöntem: Kliniğimizde Mart 2015 ve Ağustos 2019 arası taş yükü 7 ve 28,2 cm2 arasında değişen staghorn kalkül nedeniyle multipl giriş yapılan 132 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalar iki gruba ayrılarak multipl giriş PKNL sonuçları ve komplikasyonları incelendi. Grup 1’de iki giriş yapılan hastalar incelenirken, grup 2’de ikiden fazla giriş yapılan hastalar incelendi. Taş yüzey alanları ve lokasyonları operasyon öncesi kayıt altına alındı. Giriş sayıları, kan transfüzyon oranları ve operasyon zamanları intraoperatif veriler olarak kaydedildi. Postoperatif taşsızlık oranı kayıt altına alındı. Bulgular: Grup 1 93 hastayı içerirken grup 2 39 hastayı içermekteydi. Ortalama taş yükü grup 1’de 10,4 cm2 iken grup 2’de 11,2 cm2 idi, istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. Kan transfüzyon oranı grup 1’de %22,5 (21/93) iken grup 2’de %46,1 (18/39) olarak saptandı (p<0,05). Grup 1 için ortalama operasyon süresi 135 dakika iken grup 2 için 168 dakika olarak saptandı (p<0,05). Taşsızlık oranı sırasıyla %74,1 (69/93) ve 4,3 (29/39) idi, iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p=0,93). Sadece dört hastada majör komplikasyon gelişti (%3,4). Grup 2’de iki hasta A-V fistül nedeniyle anjioembolizasyona gönderildi, bir hastaya da hidropnömotoraks nedeniyle torakostomi uygulandı. Sonuç: Çalışmamız 2’den fazla girişin taşsızlık oranını anlamlı olarak yükseltmediğini ortaya koymuştur. Aynı zamanda giriş sayısı arttıkça kan transfüzyon oranı, operasyon süresinde uzama ve komplikasyon oranlarında artış gözlenmiştir.

Özet

Objective: In this study, we evaluated the outcomes of two tracts and more than two tracts for percutaneous nephrolithotomy (PCNL) performed in patients with staghorn calculus. Method: We performed multi-tract PCNL on 132 patients with staghorn calculi, whose stone burdens varied between 7 and 28.2 cm2 in our clinics between March 2015 and August 2019. We compared the outcomes and complications of multi-tract PCNL in two groups of patients. Group 1 included patients with two percutaneous tracts, while the patients in group 2 had more than two percutaneous tracts. Stone surface areas and locations were preoperatively recorded. Intraoperative data included number of tracts, blood transfusion rates and operative times. Postoperative stone-free rates (SFR) were also investigated. Results: Group 1 included 93 patients, while group 2 included 39. The mean stone burden (MBS) was 10.4 cm2 in group 1 and 11.3 cm2 in group 2, with no statistical difference. Blood transfusion rates were 22.5% (21/93) in group 1 and 46.1% (18/39) in group 2 (p<0.05). The mean operative times were 135 min in group 1 and 168 min in group 2. SFR were 74.1% (69/93) and 74.3% (29/39), respectively, and there was no significant difference (p=0.93). Major complications were recorded in 4 patients (3.4%). In group 2, two patients had undergone angioembolization due to A-V fistula, and intubated thoracostomy was performed on 1 patient due to the development of hydropneumothorax. Conclusion: Our study has demonstrated that performing more than 2 tracts for complete clearance of stones does not significantly increase SFR. In addition, increasing number of tracts is associated with higher blood transfusion rates, prolonged operative times and enhanced complication rates.