AN ANALYSIS OF TCC’S ŞAHIN ALPAY CASE

Abstract

The article focus on the Şahin Alpay judgments of the Turkish Constitutional Court (TCC) and the European Court of Human Rights Court (ECtHR). In this context, three following problems are clarified: (1) How the individual applications are placed for examination, (2) how the problem of conflict of authority between the TCC and the instance courts can be solved, especially in the context of the right to freedom and security of persons; (3) how the problem on non-execution of the TCC’s judgements can be dealt with. The answers are as follows: (1) The TCC, like ECtHR, follows a policy of prioritizing the cases regard- ing to grave human rights violations, freedom of expression and right to liberty and security; (2) There is a border line rather than border be- tween the courts. During the assessment on whether a “strong doubt” exists in a criminal case, instance courts consider the content of a case file, while constitutional courts focus on the grounds of the decision de- livered by an instance court; (3) Usurpation of power is not possible in regard to relation between the TCC and the instance courts. Non- execution of the TCC’s judgment causes a new violation and such a case should have a negative impact on the disciplinary record of the judge causing the violation. Besides all these, the article argues the future pos- sibilities in the context of the Şahin Alpay case.

Özet

Bu makalede Anayasa Mahkemesinin verdiği Şahin Alpay kararları ele alınmıştır. Bu çerçevede üç soruna açıklık kazandırılmıştır: (1) Anayasa Mahkemesin karar inceleme sıralamasını nasıl yaptığı, (2) kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkı bağlamında derece mahkemeleri ile Anayasa Mahkemesi arasındaki yetki sınırının nasıl belirlendiği, (3) Anayasa Mahkemesi kararlarını yerine getirmemenin sonuçlarının ne olduğu ve bu sorundan nasıl sakınılabileceği. Verilen yanıtlar ise sırasıyla şöyle olmuştur: (1) Anayasa Mahkemesi, tıpkı İnsan Hakları Mahkemesi gibi, ağır insan hakları ihlalleri ile ifade özgürlüğü ve kişi özgürlüğü ihlallerinin ileri sürüldüğü başvurulara öncelik verme politikası izlemektedir ve bu doğrudur. (2) İki mahkemenin yetkileri arasında sınırdan ziyade sınır hattı vardır. Kuvvetli şüphe belirlemesi yaparken; derece mahkemeleri dosya içeriğinden, anayasa mahkemeleri karar gerekçesinden hareket etmektedir. (3) Anayasa Mahkemesi bir mahkemenin yetkisini gasp edemez, Anayasa Mahkemesinin kararlarını yerine getirmemek yeni bir ihlal yaratır ve yargıcın disiplin siciline olumsuz etki doğurmalıdır. Makalede bunun yanında, gelecekteki olasılıklar tartışılmıştır.