Human Security in the Doctrine: Supporters and Critics

Abstract

United Nations Development Programme’s 1994 Human Development Report has brought human security concept to the forefront. Human security is distinguished from previously common state and national security by its emphasis on freedom from want and fear and freedom to live in dignity. This definition focuses on human security’s links with human development and human rights. The report defines human security on the basis of seven categories: economic security, food security, health security, environmental security, personal security, community security and political security. This article argues that human security does not have critical power. The article first presents how human security is put into practice. Then it will look at the work of academics who support the concept. For its supporters, human security points to a liberating transformation in security studies. Finally, it will focus on critical approaches to the concept. Among the critical academics, there are those who oppose the wide scope of the concept as well as those who see the concept as a tool for the states. The strengths and weaknesses of the concept will thus be brought together in this article. This sets the article apart from studies which focus either on supporting or criticizing the concept.

Özet

Birleşmiş Milletler Kalkınma Programının 1994 yılı İnsani Kalkınma Raporu insan güvenliği kavramını öne çıkartmıştır. İnsan güvenliği korkudan ve ihtiyaçlardan özgür olmaya ve onurlu bir şekilde yaşama özgürlüğüne vurgu yapmasıyla daha önceleri yaygın olan devlet ve ulus güvenliği kavramlarından ayrılmıştır. Bu tanım insan güvenliğinin insan hakları ve kalkınma ile bağlantılarını vurgulamaktadır. Raporda insan güvenliği yedi kategoriyi kapsayacak şekilde tanımlanmıştır: ekonomik güvenlik, gıda güvenliği, sağlık güvenliği, çevre güvenliği, kişisel güvenlik, toplum güvenliği ve siyasi güvenlik. Bu makalede kavramın eleştirel bir güce sahip olmadığı iddia edilmektedir. Makale önce kavramın uygulamada nasıl ele alındığını ortaya koyacaktır. Daha sonra kavramın destekleyicisi akademisyenlerin çalışmaları ele alınacaktır. Kavramı destekleyenler için, insan güvenliği güvenlik çalışmalarında özgürleştirici bir dönüşüme işaret eder. Son olarak kavrama yönelik eleştirel yaklaşımlar üzerine yoğunlaşacaktır. Kavrama eleştirel yaklaşan akademisyenlerden kavramın genişliğine itiraz edenler olduğu gibi, kavramı devletlerin elinde bir araç olarak görenler de vardır. Böylece insan güvenliği kavramının güçlü ve zayıf yönleri bu makalede birarada sunulacaktır. Bu yönüyle makale kavramı ya destekleyen ya da eleştiren literatürdeki yayınlardan ayrılmaktadır.

Keywords: İnsan güvenliği, korkudan özgürlük, ihtiyaçlardan özgürlük, insan güvenliğini destekleyenler, insan güvenliğini eleştirenler