Dergiler / Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2019 /
Özel Gereksinimli Bireylere Serbest Zaman Becerilerinin Öğretimine Yönelik Yapılan Araştırmaların İncelenmesi
- Sayı
- 2019 ·
- Sayfa
- 439–455
- DOI
- —
Özet
Serbest zaman, bireyin görev ve sorumluluklarını yerine getirdikten sonra kişisel gelişimi destekleyen, bireyi mutlu eden ve zamanını verimli geçirmesine yardım eden zaman dilimi olarak tanımlanmaktadır. Özel gereksinimli bireylerin serbest zamanlarını kaliteli ve verimli geçirmeleri önemli olduğu için alan yazında serbest zaman becerilerinin öğretimine yönelik pek çok araştırma yapılmıştır. Bu araştırmada; 2005-2018 yılları arasında hakemli dergilerde yayımlanmış, özel gereksinimli bireylere serbest zaman becerilerinin öğretimine yönelik yurt içi ve yurt dışında yapılmış toplam 19 araştırma incelenmiştir. Çalışmada, nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi tekniği kullanılmış, incelenen araştırmalar betimsel olarak analiz edilmiştir. Betimsel analiz bulguları incelendiğinde incelenen araştırmaların %52,63’ü zihin yetersizliğe sahip 7-22 yaş arası deneklerle yapıldığı ve araştırmaların %36,84’ünde eş zamanlı ipucuyla öğretim yönteminin kullanıldığı görülmüştür. Uygulamaların çoğunlukla deneklerin öğrenim gördükleri sınıflarda yapıldığı, incelenen 19 araştırmanın hepsinde verileri toplamak için beceri analizi kaydı tekniği kullanıldığı ve %36,84’ünde sosyal geçerliğe ilişkin veri toplandığı bulgulanmıştır. Yapılan araştırmalara katılan deneklerin kazandırılmak istenen hedef becerileri kazandığı görülmüştür.
Abstract
Leisure time is defined as the remaining time period after fulfilling duties and responsibilities, which reinforces personal development, makes individuals happy and help them spend their time efficiently. Since it is important for individuals with special needs to spend their leisure time in a sterling and efficient way, a plenty of research in the literature has focused on teaching leisure time skills to such individuals. In this study, 19 studies about teaching leisure time skills to individuals with special needs which were conducted in Turkey and abroad and published in refereed journals between 2005 and 2016 were investigated. Among qualitative research methods, document analysis technique was adopted and those 19 studies were analyzed descriptively in this study. Findings from the descriptive analysis revealed that 52.63% of the studies had been conducted with intellectual disability subjects aged 7-22 and simultaneous prompting was employed as the teaching method in 36.84% of the studies. It was also found out that applications were mostly run in subjects’ classrooms, skills analysis recording technique was used to collect data in all of the studies, and the collected data was about social validity in 36.84% of those studies.