Journals / Güvenlik Bilimleri Dergisi / 2014 / Cilt: 3 - Sayı: 2
EVALUATION OF THE MEASURE OF CONTROLLING COMMUNICATION IN PREVENTION PURPOSE IN TURKISH LAW
- Journal
- Güvenlik Bilimleri Dergisi
- Pages
- 41–65
- DOI
- —
Abstract
Relationship between security and freedom gained momentum in the twenty-first century. In the recent rapid development of communication dizzying, people have fallen into lack of confidence about private life. Where there is no confidence to talk about freedom was pointless. While on the one hand the state measures about security, on the other hand worked on the protection of privacy of private life. The state who fighting crime and criminality, understood the need to create boundaries in security. Albeit for safety reasons, interference should be clear with private life about in which limits and how. Although interfering in private life is undesirable, on the grounds that no freedom is absolute and unlimited, recognized the outhority of the State interfering in private life, under certain circumstances.Today, technological advances offer unlimited possibilities in the field of communication, especially among the people and masses. This technological possibilities, are closely monitored by criminal organizations who tried in every way to privacy, and used in communications with each other between the members of organization. For this reason, freedom of the communication can be interfered by security and intelligence agencies within the framework of Constitution and existing laws. Also the eigth item of the European Convention on Human Rights (ECHR) which Turkey ratified, enables to this situation. In this framework, it is important to be taken up and re-evaluated of controlling communication in prevention (or intelligence) purpose especially within the legal regulations. While examining the controlling communication in prevention purpose, evaluation was made within the framework of its laws and European Convention on Human Rights rather than the laws of other countries.
Özet
Güvenlik ve özgürlük ilişkisi yirmi birinci yüzyılda hız kazanmıştır. İletişimin baş döndüren hızla geliştiği son dönemde, insanlar özel hayatın gizliliği konusunda güvensizliğe düşmüşlerdir. Güven ortamının olmadığı yerde özgürlükten söz etmek anlamsız kalmıştır. Devlet bir yandan güvenlik konusunda önlemler alırken, diğer yandan özel hayatın gizliliğinin korunması üzerinde çalışmıştır. Suç ve suçlulukla mücadele eden devlet, güvenliğin sınırlarını oluşturma gereğini anlamıştır. Güvenlik sebebiyle de olsa, özel hayata müdahalenin hangi sınırlarda ve nasıl olacağı açık olmalıdır. Özel hayata müdahale istenilmeyen bir durum olsa da, hiçbir özgürlüğün mutlak ve sınırsız olmadığı gerekçesiyle, belli şartlar çerçevesinde, devlete özel hayata müdahale yetkisi tanınmıştır. Günümüzde teknolojik gelişmeler, özellikle kişiler ve kitleler arasında iletişim konusunda neredeyse sınırsız imkânlar sunmaktadır. Bu teknolojik imkânlar, gizlilik için her yolu deneyen suç örgütleri tarafından da yakından takip edilmekte ve örgüt üyelerinin birbirleri ile iletişimlerinde kullanılmaktadır. Bu sebeple, Anayasa ve mevcut yasalar çerçevesinde güvenlik ve istihbarat birimleri tarafından haberleşme özgürlüğüne müdahale edilebilmektedir. Ayrıca ülkemizin de onayladığı Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS), 8 inci maddesi bu duruma olanak sağlamaktadır. Bu çerçevede, önleme maksatlı iletişimin denetlenmesi konusunun özellikle yasal mevzuatı kapsamında ele alınması ve yeniden değerlendirilmesi önem arz etmektedir. Önleme maksatlı denetleme tedbiri incelenirken diğer ülkelerin yasalarından ziyade kendi yasalarımız ve AİHS çerçevesinde değerlendirme yapılmıştır.