MUHAMMED EMİN ER’in el-FEYZU’r-RABBANÎ Fİ İLMİ’l-ME‘ÂNÎADLI ESERİNİN BELAGAT AÇISINDAN İNCELENMESİ

Özet

Bu çalışma, Osmanlının son döneminde doğmuş ve hayatı boyunca ilimle iştigal etmiş önemli ilmi şahsiyetlerden (1905/2013) Seyda Muhammed Emin ER’in el-Feyzu’r-Rabbanî fi İlmi’l Me‘nî adlı eserinin belagat açısından değerlendirilmesine ilişkindir. Çalışmada Seyda Muhammed Emin Er’in hayatı, şahsiyeti ve ilmi çalışmaları ile ilgili kısa bilgiler verilmiş, daha sonra Arap belegatının me‘ânî kısmına dair telif edilen bu eserin incelenmesi ve değerlendirilmesi yapılmıştır. Bu çerçevede eserin belagat ilmine olan katkısı incelenerek tahlil edilmiştir: Eserin muhtevası, konu tertibi, üslubu ve genel özellikleri incelenerek tespit edilmeye çalışılmıştır. Eserin dikkat çeken özelliklerinden birimüellifin eserinde kısa ve kolay bir üslup kullanmış olmasıdır. Bu durum eserin daha kolay anlaşılmasına vesile olmuştur. Çalışma kapsamında elde edilen sonuçlar örnekler vasıtasıyla ortaya konulmuştur. Bu vesileyle konunun açıklığa kavuşturulması hedeflenmiştir. Ayrıca belirlenen hususlar belagat ilminin daha geniş kaynaklarına başvurularak değerlendirilmeye tabi tutulmuştur. Bu değerlendirme neticesinde eserin öne çıkan özellikleri maddeler halinde sıralanmıştır. Çalışma neticesinde eser Arap Dili ve Belagati çerçevesinde değerlendirilerek alana sunduğu katkıya ilişkin kanaatler ortaya konulmuştur.