Economic analysis of fertilization based on nutritional value of rangeland: A new opinion

Meranın besin değerine dayalı gübrelemenin ekonomik analizi: Yeni bir görüş

Abstract

Concepts behind the best management practices of rangeland improvement include production, economics, as well as social and environmental aspects. Although revenue in rangelands can be increased by fertilization, total production cost can increase and as a result, net benefit may reduce due to increase in fertilizer application cost. This study examined differences between three economic analysis models (EAM): total revenue based on i) hay yield (HY), ii) conversion rate of consumable crude protein to meat on the hoof in cow-calf (CPM) and iii) yield and relative feed value (RFV) index as a new opinion to highlight the economic aspects related to the N (0, 60 and 120 kg ha-1), P (0, 60 and 120 kg ha-1) and K (0 and 80 kg ha-1) fertilization (NPK) in degraded rangelands. For this purpose, a series of data, gathered from an experiment conducted to increase the productivity of degraded rangelands by fertilization were analyzed. The results were most dissimilar for ‘the revenue’ variable and this difference lies in the fact that the EAMs estimated income in different ways. Due to the different revenue measurements, net benefit of CPM was the highest, while that of HY was the lowest. The HAY and RFV models indicate that NPK fertilizers did not increase forage production enough to be profitable for animal production. This study does not strive to suggest one EAM over another; however, it examines the respective models concerning various data and describes underlying characteristics of EAMs to obtain a given increase in net benefit.

Özet

Mera iyileştirme uygulamaları ile ilgili kavramlar, sosyal ve çevresel etkilerin yanında üretim ve ekonomikliği de kapsamaktadır. Mineral gübrelemesi, meraların verimliliğini arttırabilse de, gübre uygulama maliyetindeki artış nedeniyle üretim maliyeti artabilir ve sonuç olarak, net fayda azalabilir. Çalışmada, bozulmuş merada N (0, 60 ve 120 kg ha-1), P (0, 60 ve 120 kg ha-1) ve K (0 ve 80 kg ha-1) gübre (NPK) uygulamasının ekonomik hususlarını vurgulamak için i) kuru ot verimi (KOV), ii) tüketilen ham proteinin et ırkı sığırlarda can ağırlığa dönüşüm oranı (HPD) ve iii) yeni bir analiz modeli olarak verim ve nispi yem değeri (NYD) endeksi esasına dayalı toplam gelirleri esas alan üç ekonomik analiz modeli (EAM) arasındaki farklılıklar incelenmiştir. Bu amaçla, bozulmuş bir meranın gübreleme ile verimliliğini artırmak için yürütülen bir araştırmaya ait bir dizi veriler analiz edilmiştir. Bulgular, en çok 'gelir' değişkeni bakımından farklılık göstermiş ve bu farklılığın, üç EAM’ın da gelirleri farklı şekillerde tahmin ettiği gerçeğinden kaynaklandığı belirlenmiştir. Farklı gelir ölçümleri nedeniyle, HPD, en yüksek net kara sahip olurken, KOV en düşük değere sahip olmuştur. KOV ve yeni bir görüş olarak NYD esaslı EAM, NPK gübreleri ile hayvansal üretim için kârlı olacak kadar kaba yem üretilemediğini göstermiştir. Bu çalışma, bir EAM' nin bir diğerine üstünlüğünü göstermek yerine, farklı verilerle ilgili modelleri incelemekte ve net faydada belirli bir artış elde etmek için EAM' lerin temel özelliklerini açıklamaktadır.