Effect of nitrous oxide to graft success after tympanoplasty

Abstract

Objective: To investigate the effect of nitrous oxide to the success of tympanoplasty graft after operation. Material and methods: ASA I-II, 83 patients who underwent tympanoplasty were retrospectively analyzed. Patients were divided into 4 groups examined in the repair of the perforation under general anesthesia. In Groups 1 and 3 the temporal muscle fascia was used, in Group 2 and 4 tragal cartilage pericondrium was used. Nitrous oxide gas was closed during the operation of the Group 1 and 2, not closed in Group 3 and 4 respectively. Postoperatively, examination of the records of the membrane at the end of the year regarding the status of surgical success was defined as an intact membrane. Results: 18 to 63 years of age, 50 (60%) male and 33 (40%) female, a total of 83 case were evaluated. When the groups were compared with each other in terms of the number of graft-repellent ear, rejection rate was higher in group 3 than group 1 and in group 4 than in group 2, but there was no statistically significant difference between the groups (p>0.05). Conclusion: Nitrous oxide does not affect graft success alone, but the patients age, size and location of the perforation, the preoperative condition of the ear, eustachian tube function and the type of graft material used were the factors affecting the success rates

Özet

Amaç: Timpanoplasti operasyonu sonrası azot protoksitin greft başarısına etkisini araştırmak. Gereç ve Yöntem: Timpanoplasti ameliyatı yapılan ASA I-II grubu 83 hasta retrospektif olarak incelendi. Genel anestezi altında yapılan perforasyon onarımında incelenen hastalar 4 gruba ayrıldı. Temporal adele fasiası kullanılanlar Grup 1 ve 3, tragal kartilaj perikondriumu kullanılanlar ise Grup 2 ve 4 olarak ayrıldı. Operasyon sırasında azot protoksit gazı kapatılanlar Grup 1 ve 2, kapatılmayanlar Grup 3 ve 4 olarak ayrıldı. Ameliyat sonrası 1. yılın sonunda zarın durumu hakkında alınan kayıtlar incelenip timpanik membranın intakt olması cerrahi başarı olarak kabul edildi. Bulgular: 18-63 yaş arası, 50si (%60) erkek, 33ü (%40) bayan toplam 83 olgu incelendi. Gruplar perforasyonun kapanması açısından kendi aralarında karşılaştırıldıklarında greft tutmayan kulak sayısı grup 3de grup1 den daha fazla idi, grup 2 ise grup 4 den daha fazla idi fakat aralarında istatistiksel bir farklılık yoktu (p>0.05). Sonuç: Hastanın yaşı, perforasyonun büyüklüğü ve yeri, operasyon öncesi kulağın durumu, östaki tüpünün fonksiyonu ve kullanılan greft materyalinin çeşidi, başarı oranlarını etkileyen faktörler olup, tek başına azot protoksitin kesilmesinin greft başarısını etkilemediği kanısına vardık.