Motion Verbs in Learner Corpora

Abstract

Motions verbs are differ across languages in respect of spatial relations and syntactic and semantic conceptualization. Languages have two typological groups for motion events: (a) verb-framed languages in which the main verb expresses the core information of the path of movement, and the manner information is expressed in a subordinate structure (e.g. a gerundive) and (b) satellite-framed languages where the main verb expresses information about manner of movement and a subordinate satellite element (e.g., a verb particle) to the verb conveys the path of movement (Talmy, 1985; Chen & Guo, 2009). In this corpus-based study, two learner corpora from two different native languages as Turkish as a verb-framed language and German as satellite-framed language are investigated in terms of motion verbs in English like move, fly, walk, go via frequency and statistical analysis for corpora comparison. Major aim of the study is to find out whether there is a statistical difference in the use of motion verbs by Turkish (as a verb-framed L1) and German (as a satellite-framed L1) learners in due of cross-linguistic difference between Turkish and German which may be a factor that influence learners essay writing in English (as a satellite framed L2) in the use of motion verbs. Results indicated that German learners of English use especially manner of motion verbs in English statistically more frequent and lexically more diverse in their essays than Turkish learners of English.

Özet

Devinim eylemleri, uzamsal ilişki, sizdizimsel ve anlamsal kavramsallaştırma açısından dillere gore farklılık gösterir. Diller, devinim eylemlerinde iki gruba ayrılır: (a) eylem-çerçeveli diller, temel eylemin hareket yolunun öz bilgisini ifade ettiği ve tarz bilgisinin yan yapılarla (ortaç gibi) ifade edildiği diller, (b) uydu-çerçeveli diller, temel eylemin bilgiyi hareket tarzı ve yan uydu elementi (eylem takısı gibi) ile ifade ettiği diller (Talmy, 1985; Chen & Guo, 2009). Derleme dayalı bu çalışamada, anadili eylem-çerçeveli bir dil olan Türk öğrenenler ile anadili bir uydu-çerçeveli bir dil olan Alman öğrenenlerin uydu-çerçeveli bir dil olan İngilizcede’ki bazı devinim eylemlerini İngilizce komposizyonlarındaki kullanımları sıklık ve istatistik açıdan incelenmiştir. Çalışmanın ana amacı, İngilizceyi yabancı dil olarak öğrenen Türk ve Alman öğrenenlerin, İngilizce komposizyon yazarken diller arası farklılıklara dayalı etki olup olmadığını araştırmaktır. Sonuçlara gore Alman öğrenenler istatistiksel açıdan özellikle tarz-devinim eylem türlerini, Türk öğrenenlere gore İngilizce komposizyonlarda daha sıklıkla ve sözcüksel olarak daha çeşitli kullanmaktadırlar.