İBN FÂRİS

Özet

İbn Fâris, Ebü’l-Huseyn Ahmed b. Fâris el-Lugavî, Arap dilcisi. Doğum tarihi bilinmemektedir ve doğduğu yer (de) şüphelidir. İbn Fâris, oldukça yaşlı iken, Kazvîn’de, özellikle ‘Alî b. İbrâhîm el-Kattân’dan ders aldı. Zencân’da Sa‘leb’in râviyesi Ebû Bekr Ahmed b. el-Hatîb’i dinledi. İbn Fâris Hemezân’da yaşadı ve orada bir âlim olarak büyük bir ün kazandı. Müstakbel vezir es-Sâhib b. ‘Abbâd ve Makāmât müellifi Bedî‘u’z-Zamân el-Hemezânî, onun öğrencileri arasında idi. İbn Fâris, genellikle son derece kabul görmüş tarihe göre, 395/1004’te Rey’de öldü. İbn Fâris, faaliyetlerini birçok sahalarda -gramer, şiir, fıkh, tefsîr- sürdürdü, fakat lügatçilik, gözde alanı idi ve Arap dünyasına el-lugavî (olarak) kaldı. Uzun ve kısa, kırk kadar eser telif etti. En önemli eserleri Kitâbü‟l-Mücmel fi‟l-Luga, Kitâbü Mekāyîsi‟l-Luga, es-Sâhibî fî Fıkhi‟l-Luga ve Süneni‟l-„Arab fî Kelâmihâ‟dır