Attitude of the healthcare workers to violence against women

Abstract

Objective: Violence against women is a common social problem. Gender inequality is origin of the violence against women. Health workers have responsibilities in supplying medical care, support and counseling to the mistreated of the violence. This descriptive study was planned for the purpose to determine attitude of the healthcare workers to violence against women. Material and Methods: In this research, 94 healthcare workers from seven different types of hospital (4 public hospitals, 2 private hospitals, one university hospital) in İstanbul have been contacted. Data were collected with a 34 item questionnaire prepared by the researcher. Percentage was used in the data analysis. Results: According to the research findings even 95.7% of the healthcare workers had indicated that the violence against the women is only “harmfull physical action against the women”. “What is the basis of violence against the women?” had been answered by 59.5% of the same healthcare workers as “This is due to the patriarchal society we live in.” Scary answer was that 61.7% of the same healthcare workers agreed that “to attempt to rape is women’s provocation” as is the general belief in society. Conclusion: It can be said that the approach of the healthcare workers is similar with the view and attitude related to women’s sexual role expectancy which is internalized by traditional cultures of Turks.

Özet

Amaç: Kadına yönelik şiddet yaygın bir toplumsal sorundur. Kadına yönelik şiddetin kaynağında cinsiyet ayrımcılığı yatmaktadır. Sağlık çalışanlarının, aile içi şiddet mağdurlarına tıbbi bakım, destek ve danışmanlık sunmada önemli görevleri vardır. Tanımlayıcı nitelikteki bu çalışmada sağlık çalışanlarının kadına yönelik şiddete yaklaşımlarını belirlemek amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırmanın evrenini İstanbul’daki 4 devlet, iki özel, bir üniversite hastanesi olmak üzere toplam yedi hastane oluşturmuştur. Bu hastanelerden çalışmaya katılmayı kabul eden 94 sağlık çalışanı örnekleme alınmıştır. Verilerin toplanmasında araştırmacılar tarafından geliştirilen 34 soruluk anket formu kullanılmıştır. Elde edilen veriler yüzdelikle değerlendirilmiştir. Bulgular: Katılımcıların %95.7’si kadına yönelik şiddeti “kadına zarar veren fiziksel eylemdir” şeklinde ifade etmiştir. “Kadına yönelik şiddetin kültürel dayanağı nedir?” sorusuna sağlık çalışanlarının %59.5’i “toplumda erkek egemenliği” yanıtını vermiştir. Toplumda destek yargılardan olan; “kadınlar tahrik yaratarak tecavüze zemin hazırlar” yargısına ise sağlık personelinin %61.7’si “katılıyorum” şeklinde yanıtlamıştır. Sonuç: Örnekleme katılan sağlık personelinin şiddete ilişkin yeterli bilgisinin olmasına rağmen, şiddete yaklaşımları toplumsal önyargılarla paralellik göstermektedir.