The effect of relaxation training on symptoms of anxiety and depression in patients with breast cancer

Gevşeme eğitiminin meme kanserli hastalarda anksiyete ve depresyon belirtileri üzerine etkisi

Abstract

AIM: The purpose of this study was to investigate the effect of progressive muscle relaxation training on anxiety and depression in Turkish women with breast cancer undergoing adjuvant chemotherapy. METHOD: Data were collected between March 2005–2006. The sample of the study consisted of 27 newly diagnosed breast cancer patients who had planned to be cured with adjuvant chemotherapy. Patients who met these study criteria were accepted to the research programme and assigned to one of two groups, either progressive muscle relaxation (PMR) group (n = 14) or control (n = 13) group sequentially. The effect of the progressive muscle relaxation training was measured at different stages of the treatment. A data collection form and Hospital Anxiety and Depression Scale were used to collect the data. In our research, for statistical analysis of data, parametric and nonparametric tests were used according to data range. Values of p<0.05 were considered significant. RESULTS: It has determined that the means of age of the patients are 45.36±10.54 (exercise group) and 47.00±11.10 (control group). According to results of this study, individuals with lower education degree tended to display more symptoms of depression. In addition, individuals suffering from a locally advance stage breast cancer displayed a higher degree of anxiety symptoms. When the mean ‘anxiety and depression scores’ of the patients were compared on different days and between exercise and control groups there were not statistically significant differences in their scores(p>0.05). CONCLUSION: Consequently, it was determined that relaxation exercises have no any significant effect on the symptoms of anxiety and depression alone. Based upon these results it was suggested that anxiety and depression symptoms must be assessed again by using different intervention modalities with different research designs and instruments.

Özet

AMAÇ: Bu araştırma, gevşeme eğitiminin adjuvan kemoterapi uygulanan meme hastalarda anksiyete ve depresyon belirtileri üzerine etkisini belirlemek amacıyla planlanmıştır. GEREÇ VE YÖNTEM: Araştırma, Mart 2005-Mart 2006 tarihleri arasında GATA Onkoloji AD Kliniğinde uygulanmıştır. Araştırma örneklemini, araştırmaya katılmayı kabul eden ve ilk kez adjuvan kemoterapi alan, araştırma kapsamına uygun 27 kişi (14 kişi egzersiz grubu ve 13 kişi kontrol grubu) oluşturmuştur. Gevşeme eğitimi egzersiz grubuna uygulanmış, kontrol grubuna ise uygulanmamıştır. Eğitimin etkisi, ölçüm araçları ile dört farklı zamanda ölçülmüştür. Araştırma verilerinin toplanmasında, araştırmacı tarafından oluşturulan bilgi toplama formu, ve Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği kullanılmıştır. Normal dağılıma uygun olan verilerde parametrik, normal dağılıma uygun olmayan verilerde ise non-parametrik testler kullanılmıştır. İstatistiksel öçümlerde anlamlılık değeri 0.05 olarak belirlenmiştir. BULGULAR: Çalışmaya katılan bireylerin yaş ortalamaları egzersiz grubunun 45.36±10.54, kontrol grubunun ise 47.00±11.10 olarak belirlenmiştir. Eğitim düzeyi düşük olan bireyler daha fazla depresyon belirtisi göstermiştir. Lokal ileri evre meme kanseri olan bireyler, daha fazla anksiyete belirtisi göstermiştir (p 0.05). TARTIŞMA: Gevşeme egzersizlerinin, meme kanserli hastalarda tek başına anksiyete ve depresyon belirtileri üzerine etkisi olmadığı belirlenmiştir. Bu sonuçlar doğrultusunda, anksiyete ve depresyon belirtilerinin, farklı araştırma deseni ve araçları ile farklı müdahale modelleri kullanılarak tekrar değerlendirilmesi önerilmiştir.