Omuz sıkışma sendromu ve rotator manşet yırtığı cerrahi tedavisine biceps tenotomisinin etkileri

Results of Biceps Tenotomy in The Treatment of Shoulder Impingement and Rotator Cuff Tears

AHMET NADİR AYDEMİR,Selim ERGÜN,Levent BERKEM,Oğuz Şükrü POYANLI,İrfan ESENKAYA,Hüsnü Kaya AKAN

Abstract

Objective: Outcomes of biceps tenotomy with surgical treatment of rotator cuff tears and subacromial impingement was evaluated. Materials and Methods: Twenty-three shoulders were evaluated. Average age was 55.1 and patients were followed up meanly for 32.6 months. Patients were randomized into 4 groups according to their diagnosis and surgical treatment. Group 1 had 5 shoulders subacromial decompression performed alone, group 2 had 7 shoulders with additional biceps tenotomy. Group 3 had 5 shoulders subacromial decompression and rotator cuff repair performed, group 4 had 6 shoulders with additional biceps tonotomy. Group 2 was compared with group 1 as a control group and group 4 with group 3. Groups were compared according to their own preoperative and postoperative Constant and UCLA rating scales. The level of significance was set at p<0.05. Results: Except group 3, postoperative significant increase in scores was detected in all groups. Conclusion: As a result, arthroscopic tenotomy of long head of biceps tendon is easy and quick, with less need of post operative rehabilitation compared to tenodesis.

Özet

Amaç: Bu çalışmada omuz sıkışma sendromu ve rotator manşet yırtığı cerrahi tedavisinde yapılan biceps tenotomisinin tedavi sonuçları üzerine olan etkisi değerlendirilmiştir. Gereç ve Yöntem: 23 omuz değerlendirmeye alınmıştır. Ortalama yaşları 55.1 olan hastalar ortalama 32.6 ay takip edildi. Hastalar teşhislerine ve yapılan cerrahi müdahaleye göre dört ayrı gruba ayrılmıştır. Grup 1 subakromiyal dekompresyon uygulanan 5 omuz, Grup 2 subakromiyal dekompresyon ve biceps tenotomisi uygulanan 7 omuz, Grup 3 subakromiyal dekompresyon ve rotator manşet tamiri uygulanan 5 omuz, Grup 4 subakromiyal dekompresyon, rotator manşet tamiri ve biceps tenotomisi uygulanan 6 omuzdan oluşmaktadır. Çalışmada grup 2, kontrol grubu olarak değerlendirilen grup 1 ile, grup 4 de kontrol grubu olarak değerlendirilen grup 3 ile karşılaştırılmıştır. Gruplar operasyon öncesi ve sonrası Constant ve UCLA (University of California, Los Angeles) omuz skorları ile değerlendirilmiştir. Sonuçlar, anlamlılık p<0.05 düzeyinde olacak şekilde değerlendirilmiştir. Bulgular: Grup 3 hariç tüm gruplarda ameliyat öncesine göre anlamlı düzelme görülmüştür. Sonuç: Omuz sıkışma sendromu ve rotator manşet yırtığı cerrahisi tedavisinde eklenen artroskopik biceps tenotomisi basit, hızlı ve ameliyat sonrası ek rehabilitasyona gerek duyulmaması nedeniyle de tedavide iyi bir seçenek olarak düşünülebilir.