[Antibiotic susceptibility of bacterial strains isolated from patients with community acquired urinary tract infections in Mersin]

Mersin ili merkezindeki toplum kökenli üriner sistem enfeksiyonu etkenlerindeki antibiyotik direnç oranları

Abstract

AIM: This study objected to determination of distribution of bacterial agents, resistance proportions in community-acquired urinary tract infection (UTI) in center of Mersin province and objected to regional treatment guide towards to our evidence. METHOD: In this study, included patients of pre-diagnosed as UTI based on clinical and laboratory in 11 health care centers between 11/01/2008–07/01/2009. Health care centers were checked for as daily and delivered appropriate urine samples for this study which collected sterile urine collection bottles. Urine samples were cultured including ≥leukocyte/mm3 with thoma slides, as a result of culture, samples of being on one type bacterial growth and ≥105 cfu/mL have done statically analysis. RESULTS: Totally 480 samples were collected and 311 (64.8%) of them evaluated to as statistic significant. In bacterial culture analysis, E. coli (80.7%) was the most commonly identified and as descending order found to Klepsiella spp. (8.7%), CNS (7.8%), Proteus spp. (1.9%), Enterobacter spp. (0.6%), and Pseudomonas spp. (0.3%). ESBL was determined to 10.0% of E. coli isolates, 3.7% of Klepsiella spp. isolates and also IBL was determined in two Enterobacter spp. isolates. Oxacillin resistance in CNS isolates was found as 12.5%. Imipenem resistance in Gram negative uropatogens was not detected and resistant rates were detected; 0.3% in amikacin, 0.7% in cefoperazone/sulbactam, 2.8% in cefoxitin, 6.3% in nitrofurantoin, 10.8% in ceftriaxone, 16.7% in ciprofloxacin, 16.7% in cefuroxime, 42.2% in cotrimoxazole, 97.6 % in amoxicillin clavulanic acid, and 94.4% in ampicillin sulbactam. There were no detected to resistance to glycopeptides and linezolid in gram positive agents. CONCLUSION: Ampicillin, ampicillin sulbactam, amoxicillin clavulanic acid, and cotrimoxazole antibiotics were out of the being preference for reason of resistance rates in UTI empirical treatment in our region.

Özet

AMAÇ: Mersin ili merkezinde toplum kökenli üriner sistem enfeksiyonlarındaki (ÜSE) etkenlerin dağılımının ve direnç oranlarının tespiti ile bulgularımız ışığında kendi bölgesel tedavi rehberimizin oluşturulmasıdır. YÖNTEM: Mersin ili merkezine bağlı 11 sağlık ocağında 01.11.2008 - 01.07.2009 tarihleri arasında, klinik ve laboratuvar olarak ÜSE ön tanılı hastalar çalışmaya alınmıştır. Günlük olarak sağlık ocakları gezilerek uygun hastalardan, steril idrar kaplarında idrar örnekleri biriktirilmiştir. İdrarın thoma lamı ile incelenmesinde ≥10 lökosit/mm3 olan örneklerin kültürü yapılmış, kültür sonucunda ≥10 5 cfu/ml tek tip üremesi olanlar istatistiksel analize alınmıştır. BULGULAR: Toplam 480 hastadan örnek alınmış ve bunların 311’i (%64,8) anlamlı olarak değerlendirilmiştir. Kültür analizlerinde en sık etkenin E.coli (%80,7) olduğu saptanmış olup, bunu azalan sıklık sırasına göre Klebsiella spp.(%8,7), koagülaz negatif stafilokok (KNS) (%7,8), Proteus spp.(%1,9), Enterobacter spp.(%0,6) ve Pseudomonas spp.(%0,3) takip etmiştir. E.coli’lerin %10,0’ında, Klebsiella spp’nin %3,7’sinde genişlemiş spektrumlu beta laktamaz, iki Enterobacter spp. suşunda da İBL pozitifliği belirlenmiştir. KNS’lerdeki oksasilin direnci de %12,5 olarak bulunmuştur. Gram negatif üroptojenlerde imipeneme direnç saptanamazken, amikasine %0,3, sefaperazon/sulbaktama %0,7, sefoksitine %2,8, nitrofurantoine %6,3, seftriaksona %10,8, siprofloksasine %16,7, sefuroksime %16,7, kotrimoksazole %42,2, amoksisilin klavulonik asite %97,6 ve ampisilin sulbaktama %94,4 oranında direnç saptanmıştır. Gram pozitif etkenlerde, glikopeptidlere ve linezolide karşı direnç saptanmamıştır. SONUÇ: Bölgemizde ÜSE’nın ampirik tedavisinde ampisilin, ampisilin-sulbaktam, amoksisilin- klavulanik asit ve kotrimoksazol, direnç oranları nedeni ile tercih edilmemelidir.