Assessment of relationship between perceived care burden and quality of life in disabled persons caregivers

Engelli Bireye Bakım Verenlerde Algılanan Bakım Yükü ve Yaşam Kalitesi Arasındaki İlişkinin Değerlendirilmesi

Abstract

Objective: This study was conducted to determine the variables that affect caregiving burden and quality of life, and to assess the relationship between caregiving burden and quality of life in nursing caregivers of 90% and over disabled people. Material and Methods: This study was conducted analytically between the primary care provider of 47 patients in a 240-bed maintenance and rehabilitation center affiliated to the Ministry of Family and Social Policy. In the collection of data, demographic data form including descriptive characteristics of caregivers, Zarit care burden scale, and Rolls Royce Quality of Life scale were used. The forms used in the research were gathered by interviewing face to face by the researcher. Participation in the study was based on volunteerism and the relationship between the caregiver and the disabled person was directly observed. In the statistical evaluation of the data, percentages, independent group t-tests and correlation analyzes were used. Results: The average age of caregivers assessed within the scope of the study is 32.79±6.59. 36.2% of the caregivers participating in the survey were female, 63.8% were male, 59.5% were primary school graduates, 38.3% were high school graduates, 8.5% had a disabled person at his/her own house. All caregivers work at a minimum wage. The average caregiver burden scale scores ranged from 6 to 47 and the mean total score was 29.49±9.83. The quality of life scale scores ranged from 53 to 154 and the mean score was 89.48±19.80. There was a negative correlation between caregivers’ burden of care and quality of life (p=0.039, r=-0.303). In our study, it was not found statistically significant differences between the age of the disabled person, the additional illness status, the use of prescription drugs, the number of medicines used, and the disability years groups (p>0.05). The difference between the gender of the disabled, the number of the disabled and the number of the elderly with disabilities in which the caregiver was responsible was found to be statistically significant (p<0.05). Conclusions: It has been determined that increasing the care burden of patient caregivers with disabilities affects quality of life.

Özet

Amaç: Bu araştırma, %90 ve üzeri engelli bireylere bakım veren hasta bakıcılarda, bakım verme yükü ve yaşam kalitesini etkileyen değişkenleri belirlemek ve bakım verme yükü ile yaşam kalitesi arasındaki ilişkiyi değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Materyal metod: Bu araştırma, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı’na bağlı 240 yatak kapasiteli bakım ve rehabilitasyon merkezinde, 47 hastanın primer bakım vericisi arasında, analitik olarak yapılmıştır. Verilerin toplanmasında, bakım vericilerin tanıtıcı özelliklerini içeren demografik veriler formu, Zarit bakım verme yükü ölçeği ve Rolls Royce Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada kullanılan formlar, araştırmacı tarafından yüz yüze görüşülerek, bireysel görüşme yöntemiyle toplanmıştır. Araştırmaya katılımda gönüllülük esas alınmış, bakım vericiyle engelli bireyin ilişkisi doğrudan gözlenmiştir. Verilerin istatistiksel değerlendirilmesinde, yüzdeler, bağımsız gruplarda T testi ve kolerasyon analizleri kullanılmıştır. Bulgular: Araştırma kapsamında değerlendirilen bakım vericilerin yaş ortalaması 32.79±6.59’dur. Araştırmaya katılan bakım vericilerin %36.2’sı kadın, %63.8’ı erkek, %59.5’u ilköğretim, %38.3’ü lise mezunu olduğu, %8.5’inin evinde bakıma muhtaç engelli bireyin bulunduğu saptanmıştır. Bakım vericilerin tamamı asgari ücret ile çalışmaktadır. Zarit bakım verme yükü ölçeği puanları 6 ve 47 arasında değişmekte olup, toplam puan ortalaması 29.49±9.83’dür. Yaşam kalitesi ölçeği puanları 53 ve 154 arasında değişmekte ve puan ortalaması ortalaması 89.48±19.80’dir. Bakım vericilerin bakım verme yükü ve yaşam kalitesi arasında negatif düzeyde bir ilişki olduğu belirlenmiştir (p=0.039, r=-0.303). Araştırmamızda engellinin yaşı, ilave hastalık durumu, reçeteli ilaç kullanımı, kullanılan ilaç sayısı, engelli bakım yılı grupları arasındaki farkın istatistiksel olarak önemsiz olduğu bulunmuştur (p>0.05). Engellinin cinsiyeti, öğrenimi, bakım vericinin sorumlu olduğu engelli yaşlı sayısı grupları arasındaki farkın istatistiksel olarak önemli olduğu saptanmıştır (p<0.05). Sonuç: Engelli bireye bakım veren hasta bakıcıların bakım yükünün artmasının yaşam kalitesini etkilediği belirlenmiştir.