Journals / Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi / 2021 / Cilt: 14 - Sayı: 1
Morphologic evaluation of dorsal surface of sacrum
- Pages
- 87–95
- DOI
- —
Abstract
Purpose: The aim of this study was to examine the macroscopic variations of certain anatomical structures in the dorsal surface of the sacral bone. Method: A number of twenty dry sacrum with undetermined gender, from the collection of Anatomy Department Mersin University Faculty of Medicine, were evaluated. Sacral canal, posterior sacral foramina, sacral hiatus, sacral cornu and superior articular processes located in the dorsal surface of the sacrum were examined. Results: There were 3 individual sacralization case and a case of complete agenesis of dorsal bony wall among the assessed bones. The level of maximum curvature of sacrum was detected in S3 level as at 60% and S4 level as at 25% whereas there was no curvature in 15% of the cases. Upper aperture of sacral canal was in “U” (26%) and “V” (74%) shapes. Articular surfaces of superior articular processes were detected as bilateral flat (35%) and concave (55%); and unilateral concave (10%). Some of the sacrums were found to be united with the 5th lumbar vertebra (10%) and with coccyx (20%). Accordingly, it was determined that the numbers of posterior sacral foramina varied. Shape differences were also observed in these foramina. In general, the foramina were observed at the S1 level as oval in vertical direction and those at the S4-5 level as oval in horizontal direction. The shape of sacral hiatus was observed as “inverted U" (%28), "dumbbell" (28%), “inverted V" (%17), "M" (17%) and “irregular” (12%). Sacral cornu was detected in 78% sacrums. In 22% of sacrums, sacral cornu and coccygeal cornu were united. Apex of sacral hiatus was detected at S4 (42%), between S3-S4 (%32), at S3 (%16), between S2 - S3 (%5) and at S5 (5%) levels. Base of sacral hiatus was located at S4 (32%) and S5 (68%) levels. Conclusion: In the light of the data obtained from the study, it was thought that this diversity in sacral structures may affect the method in the interventional procedures performed in the sacral region or may be important in terms of being a reference point.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, os sacrum’un facies dorsalis’inde yer alan belirli anatomik yapıların makroskopik olarak varyasyonlarını incelemektir. Yöntem: Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Anatomi Anabilim Dalı laboratuvarında bulunan, cinsiyeti belirlenemeyen ve kemik aşınmaları bulunmayan 20 adet os sacrum kullanıldı. Os sacrum’un facies dorsalis’inde yer alan canalis sacralis, foramina sacralia posteriora, hiatus sacralis, cornu sacrale ve processus articularis superior gözlemsel olarak değerlendirildi. Bulgular: Os sacrum’ların 3’ünde sakralizasyon ve 1’inde canalis sacralis arka duvar komplet agenezisi tespit edildi. Os sacrum’ların %60’ında konveksite S3 seviyesinde, %25’inde S4 seviyesinde iken, %15’inde konveksite yoktu. Canalis sacralis üst açıklığının “U” (%26) ve “V” (%74) şeklinde olduğu gözlendi. Processus articularis superior’ların eklem yüzeyleri, bilateral düz (%35), bilateral konkav (%55) ve unilateral konkav (%10) şeklinde gözlendi. Os sacrum’ların %10’u 5. lumbar vertebra ile %20’si os coccygis ile birleşmişti. Buna bağlı olarak foramina sacralia posteriora sayılarının değişkenlik gösterdiği belirlendi. Bu deliklerde şekil farklılıkları da gözlendi. Sıklıkla S1 seviyesindeki delikler vertikal yönde oval ve S4-5 seviyesindekiler yatay yönde oval olarak bulunuyordu. Hiatus sacralis’in şekli, “ters U” (%28), “halter” (%28), “ters V” (%17), “M” (%17),ve irregular (%12) şeklinde gözlendi. Cornu sacrale %78 oranında bulunuyordu. Cornu sacrale ile cornu coccygeum %22 oranında birleşiyordu. Hiatus sacralis’in tepesi S4 (%42), S3-S4 arasında (%32), S3 (%16), S2-S3 arasında (%5) ve S5 (%5) seviyelerinde; hiatus sacralis’in tabanı ise S4 (%32) ve S5 (%68) seviyelerinde yer alıyordu. Sonuç: Çalışmadan elde edilen veriler ışığında os sacrum’un kemik yapılarındaki bu çeşitliliğin sakral bölgede yapılan girişimsel işlemlerde işlem metodunu etkileyebileceği veya referans noktası olmaları bakımından önem teşkil edebileceği düşünüldü.