The Impact of Parental Attitudes on Children’s School Readiness and Related Factors

Ebeveyn Tutumlarının Çocukların Okula Hazır Olma Durumuna Etkisi ve İlişkili Faktörler

Abstract

Objective: Applications to health institutions by parents requesting that their children’s school entry be postponed have increased in recent years. The purpose of this study was to examine the validity of parental opinions regarding the readiness of their children and the effect of child-rearing attitudes on school maturity. Materials and Methods: Seventy-one children aged 69-72 months were included in this study. The sample group consisted of parents and children requesting postponement of school entry reports from our hospital. A “Family Information Form” was used to collect participant data, the “Metropolitan Readiness Test (MRT)” to evaluate children’s school maturity levels, and the “Parental Attitude Research Instrument (PARI)” to assessment parents’ family lives and child-raising attitudes. The data obtained were subjected to statistical analysis. Results: According to the MRT results, 22 participants were ready to start elementary school while 49 were not. MRT total scores were significantly negatively correlated with overprotection (p=0.011), refusal to be a housewife (p=0.019), husband-wife conflict (p=0.003), and strict discipline (p=0.011) subscale scores. As children’s MRT scores increased, we observed a decrease in parental overprotection, refusal to be a housewife, husband-wife conflict, and strict discipline scores. Mean scores for refusal to be a housewife, husband-wife conflict, and strict discipline were higher among parents of unready children than among those who were ready for school. Conclusion: Family opinions are not a sufficient basis for school entry postponement. Negative family attitudes reduce children’s school readiness. We believe that parents should receive training and counseling on childrearing attitudes in the preschool period.

Özet

Amaç: Sağlık kuruluşlarına çocukları için okul erteleme talebi ile gelen ebeveynlerin başvuruları son yıllarda artış göstermiştir. Bu çalışmada ebeveynlerin çocuklarının okula hazır oluşu ile ilgili kanaatlerinin doğruluğu ve çocuk yetiştirme tutumlarının okul olgunluğuna etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya 69-71 ay yaş aralığında olan 71 çocuk alınmıştır. Örneklem grubu hastaneye çocuğu için okul erteleme raporu talebi ile başvuran aileler ve çocuklarından oluşmaktadır. Katılımcılara ait bilgiler “Aile Bilgi Formu”, çocukların okul olgunluk düzeyi “Metropolitan Okul Olgunluğu Testi (MRT)”, ebeveynlerin aile hayatı ve çocuklarını yetiştirme tutumları “Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutumları Ölçeği (PARI)” kullanılarak toplanmıştır. Elde edilen veriler istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Katılımcıların MRT sonuçlarına göre 22’sinin okula hazır, 49’unun ise okula hazır olmadığı saptandı. MRT toplam skoru ile aşırı kontrolcü annelik (AKA) (p=0,011), ev kadınlığını rolünü reddetme (EKRR) (p=0,019), karı-koca geçimsizliği (KKG) (p=0,003), baskı-disiplin (BD) (p=0,011) arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişki saptandı. Çocukların MRT skorları arttıkça, ebeveynlerden elde edilen AKA, EKRR, KKG, BD skorlarında azalma olduğu görüldü. Okula hazır olmayanlar da EKRR (p=0,032), KKG (p=0,026), BD (p=0,036) alt boyutlarında ortalama ölçek puanlarının okula hazır olanlara göre daha yüksek olduğu saptandı. Sonuç: Ailelerin görüşlerinin okul erteleme kararı için yeterli olmadığı görüldü. Olumsuz aile tutumları çocukların okul olgunluğu düzeyini azaltmaktadır. Ailelere çocuk yetiştirme tutumlarına yönelik eğitim ve danışmanlığın okul öncesi süreçlerde verilmesi gerektiği kanaatindeyiz.