Pnömoperitona bağli hiperkarbinin kolon anastomuzuna etkileri

The effect of hypercarbia on healing of colonic anastomosis during pneumoperitoneum

İlhan KARABICAK,Ramazan KUŞASLAN,Fatih AYDOĞAN,ZİYA SALİHOĞLU,Bülent ŞEN,Mehmet TOSUN,Tayfun KARAHASANOĞLU,İsmail HAMZAOĞLU,Tuğhan UTKU

Abstract

Objective: The aim of this study was to evaluate the effects of hypercarbia, asidosis and hypoxia due to pneumoperitoneum on healing of colonic anastomoses. Material and Methods: Forty Guinea pigs weighting 500-550 gr, were divided into four groups, each consisting of 10 Guinea pigs. Group 1: laparotomy plus colon anastomosis (control group), Group 2: 12 mmHg CO2 pneumoperitoneum for 30 minutes plus colon anastomosis, Group 3: 12 mmHg CO2 pneumoperitoneum for 60 minutes plus colon anastomosis, Group 4: 12 mmHg CO2 pneumoperitoneum for 30 minutes plus subcutaneous emphysema plus colon anastomosis. After pneumoperitoneum was induced as described above, arterial blood samples were withdrawn from the femoral artery for arterial blood gase analysis. Left colon resection and end-to-end anstomosis was performed on all animals after blood samples were withdrawn. All animals were killed on the postoperative day 4 and anastomosis bursting pressures were measured. Results: Hypercarbia, acidosis and hypoxia were all present in the pneumoperitoneum groups and these levels were statistically different compared to the control group. The degree of hypercarbia, acidosis and hypoxia correlated with the volume of CO2 absorbed which was dependent on the lenght of pneumoperitoneum and presence of subcutaneous emphysema. The highest levels of hypercarbia, acidosis and hypoxia were found in Group 4. The lowest anastomotic bursting pressure occurred in Group 4 and the difference was statistically significant when compared with control group (p<0.05). Conclusion: Anastomotic healing is not impaired until a critical level of hypercarbia, acidosis and hypoxia is reached. In this study pneumoperitoneum alone was not sufficient to achieve this treshold, however subcutaneous emphysema likely futher increased CO2 absorbtion which impairs anastomosis healing.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı pnömoperitonun neden olduğu hiperkarbi, asidoz ve hipoksinin kolon anastomuzuna etkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Ağırlığı 500-550 gr olan Gine domuzları onarlı dört gruba ayrıldı. Grup 1: Laparotomi + kolon anastomozu, Grup 2: 30 dakika 12 mmHg CO2 pnömoperiton+kolon anastomozu, Grup 3: 60 dakika 12 mmHg CO2 pnömoperiton+kolon anastomozu, Grup 4: 30 dakika 12 mmHg CO2 pnömoperiton+subkutan amfizem+kolon anastomozu. Pnömoperiton sonrası gruplara uygulanan işlemlerden sonra femoral arter kanüle edilerek kan gazı için arteryel kan alındı. Sol kolon rezeksiyonu ve uç uca anastomoz yapıldıktan sonra tüm hayvanlardan kan örnekleri alındı. Postoperatif 4. günde tüm hayvanlar sakrifiye edilerek anastomozda patlama basıncı ölçüldü. Bulgular: Pnömoperitonium oluşturulan gruplarda hiperkarbi, asidozis ve hipoksi düzeyleri kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı farklıydı. Hiperkarbi, asidoz ve hipoksinin derecesi subkutan amfizem varlığı ve pnömoperitonium süresine bağlı absorbe edilen CO2 miktarı ile uyumluydu. En yüksek hiperkarbi, asidozis ve hipoksi düzeyi Grup 4’te bulundu. Anastomoz için en düşük patlama basıncı Grup 4’te diğer gruplardan istatistiksel olarak anlamlı farklı bulundu (p<0.05). Sonuç: Kritik seviyelere kadar hiperkarbi, asidoz ve hipoksinin anastomoz iyileşmesine etkisi olmadığı görüldü. Bu çalışmada tek başına pnömoperitonun kritik seviyeye etkili olmadığı, bununla beraber artmış CO2 absorpsiyonuna neden olan subkutan amfizemin anastomoz iyileşmesine etkisi olduğu görüldü.