Assessment of Dual-Energy X-Ray Absorptiometry (DXA) and Quantitative Computed Tomography (QCT) Methods with Biochemical Markers in Lumbar and Femoral Osteoporosis Diagnosis

Lomber ve Femoral Osteoporoz Tanısında Çift X-Ray Absorbsiyometre (DEXA) İle Kantitatif Bilgisayarlı Tomografi (KBT) Yöntemlerinin Biyokimyasal Belirteçlerle Birlikte Değerlendirilmesi

Abstract

Objective: In this study we aimed to investigate whether there is a difference in osteoporosis detection rates with dual energy x-ray absorbsiometry (DXA) and Quantitative Computed Tomography (QCT) and relationship between bone-related biochemical markers. Methods: 34 postmenopausal women who admitted to Physical Medicine and Rehabilitation Clinic with complaints of dorsalgia. Lumbar and thoracal X-rays were obtained in all patients. Bone mineral density measurements were performed with DXA and QCT. Therefore, osteoporosis and osteopenia rates were detected. Serum levels of calcium, phosphorus, bone-spesific alkaline phosphatase (BAP), osteocalcin, parathormone, calcitonin and 25-OH vitamin D3 were measured. Results: The mean age of patients was 63.44+9.34 years. L2-L4 vertebrae T-score in 6/34 (17.64%) patients and Femoral neck T-score in 3/34 (8.82%) patients were <2.5 in DXA evaluation. With QCT evaluation, L2-L4 vertebrae T-score in 31/34 (91.1%) patients and femoral neck T-score in 2/34 (5.88%) patients were <2.5. Osteoporosis detection rates were higher with QCT compared to DXA and it was found statistically significant (p<0.005). Statistically significant relationship was found between lumbar and femur T scores of bone mineral density and calcitonin (p<0.005). Conclusion: Osteoporosis detection rates were higher with QCT compared to DXA. QCT seems to be more valuable to detect osteoporosis.

Özet

Amaç: Biz bu çalışmamızda osteoporoz değerlendirilmesinde kullanılan, 2 farklı teknik olan dual enerji X-ray absorbsiyometre (DXA) ile kantitatif bilgisayarlı tomografi (KBT) arasında osteoporozu saptama açısından farklılık olup olmadığını ve kemik ile ilişkili biyokimyasal belirteçler arasındaki ilişkiyi araştırmayı hedefledik. Yöntemler: Çalışmamıza Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon polikliniğine sırt ağrısı ile başvuran 34 postmenopozal kadın hasta dahil edildi. Tüm hastalara lomber ve torakal vertebra grafileri çektirildi. Hastaların DXA ve KBT yöntemleriyle kemik mineral yoğunluk ölçümleri yapıldı. Böylece osteoporoz ve osteopeni oranları saptandı. Kalsiyum, fosfor, kemiğe spesifik alkalen fosfataz (ALP), osteokalsin, parathotmon, 25 OH vitamin D3 ve kalsitoninin serum düzeyleri ölçüldü. Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 63.44+9.34 idi. DXA değerlendirmesinde L2-L4 T skoru 6/34 (% 17.64 ) hastada, femur boynu T skoru 3/34 ( %8.82) hastada -2.5 ve altında idi. KBT yönteminde L2-L4 T skor 31/34 (% 91.1) hastada ve femur boynu T skoru 2/34 (%5.88) hastada -2.5 ve altında idi. KBT tekniğinde osteoporoz saptama oranları DXA ile saptanana göre daha yüksek ve istatistiksel olarak anlamlı farklı bulunmuştur (p<0.005). Kemik mineral yoğunluğu ve kalsitoninin lomber ve femur T skorları arasında istatistiksel anlamlı ilişkili bulunmuştur (p<0.005). Sonuç: Osteoporoz saptama oranı, DXA ile kıyaslandığında KBT’de daha yüksektir. KBT osteoporozu saptamak için daha dikkate değer görülmektedir.