The Attitudes and Perceptions Towards Animal Welfare of Staff Employed in the Care and Handling of Animals During Animal Transport in Muş Province

Muş İlinde Canlı Hayvan Nakilleri Sırasında Hayvan Bakım ve İdaresini Yapan Personelin Hayvan Refahına İlişkin Algı ve Tutumları

Abstract

The study was carried out with the participation of 80 people consisting of transporters, drivers and animal care personnel who deal with animal handling processes and live in the centre of Muş province and its districts where most of animal transporters settle. The questionnaire consists of three parts; the socio-demographic characteristics of participants are examined in part one. Part two analyses the attitude scale based on cognitive, emotional and behavioural aspects of animal welfare during transport; and, the third part evaluates the perception scale such as shelter, feeding, staff, health and other factors which determine the perception of staff towards the factors affecting animal welfare. The results obtained from the research showed that perception and attitude of the personnel assigned for animal transportation might affect the welfare of animals during transportation. Staff employed in animal handling and transportation in Mus Province is insufficient with respect to animal welfare knowledge and experience, and their attitude is shaped mostly by cognitive and emotional aspects. This study has come to the conclusion that in order to improve human-animal relations and its quality and ultimately animal welfare, the staff employed in the whole process must be evaluated thoroughly, and the fact that most transportations out of Mus consist of at least 8 or more hours of traveling should be taken into consideration in order to benefit from staff training and cognitive behavioural intervention techniques.

Özet

Bu araştırma Muş il merkezi ve bazı ilçelerinde yaşayan 80 hayvan nakliyecisi, araç sürücüsü ve hayvan bakıcısının katılımıyla yapılmıştır. Anket üç bölümden oluşmaktadır; birinci bölümde katılımcıların sosyo-demografik özellikleri incelenmiştir. İkinci bölüm bilişsel, duygusal ve davranışsal boyutlara dayanan hayvan refahı tutum ölçeği ve üçüncü bölüm nakil personelinin hayvan refahını etkileyen barındırma, besleme, personel, sağlık ve diğer faktörlere ilişkin algı ölçeğinden oluşmaktadır. Araştırmada elde edilen sonuçlar, hayvan nakillerinde görevli personelin hayvan refahı algı ve tutumunun idare ettikleri hayvan nakillerinde hayvanların refahını etkileyebileceğini göstermiştir. Muş ilinde gerçekleşen hayvan nakillerinde görevli personelin hayvan refahı konusunda bilgi ve becerisinin yetersiz olduğu ve hayvan refahına ilişkin personel tutumunda bilişsel ve duygusal boyutların ağırlık taşıdığı anlaşılmıştır. Sonuç olarak çoğunluğu sekiz saati aşan uzun yol nakiller olan Muş ilinde gerçekleşen nakillerde insan-hayvan etkileşimlerinin düzeyini ve kalitesini arttırmak için nakilde görevli personelin algı ve tutumunun geliştirilmesi için personel eğitimi ve bilişsel davranışçı müdahale tekniklerinden yararlanılabileceği düşünülmektedir.