Comparison of Effects of Administration of Oral or Topical Boron on Wound Healing and Oxidative Stress in Rats

Ratlarda Oral veya Topikal Olarak Uygulanan Borun Yara İyileşmesi ve Oksidatif Stres Üzerine Etkilerinin Karşılaştırılması

Abstract

The purpose of this study was to determine the effects of boron on wound healing and further evaluate some antioxidant and oxidant characteristics. A total of 32 adult male Wistar rats were divided into four groups; control group, local boron (LB) group, oral boron (OB) group, and oral+local boron (OLB) group. Under general anesthesia, a circular full-thickness skin defect with a diameter of 1.5 cm was created on the dorsal region of the rats. Boron (10 mg/kg) was administered per oral in OB group and 3% boric acid was administered topically in LB group, and 10 mg/kg boron was administered per oral and 3% boric acid was applied topically in OLB group. Control group did not receive any medication. In histopathological examination, re-epithelialization, granulation tissue formation, collagen formation, inflammatory cell formation, and neovascularization were found to be more superior in LB and OLB groups as compared to the control and OB groups. Blood and wound tissue MDA levels in OB and OLB groups were lower with respect to the control and LB groups (p<0.05). In conclusion, oral administration of boron in addition to topical treatment contributes the wound healing due to the antioxidant property of boron in wound healing process.

Özet

Bu çalışmanın amacı, borun yara iyileşmesi ve bazı antioksidan ve oksidan parametreler üzerine olan etkisinin belirlenmesidir. Çalışmada, toplam 32 adet erişkin erkek Wistar ratı, kontrol grubu, lokal bor (LB) grubu, oral bor (OB) grubu ve oral+lokal bor (OLB) grubu olmak üzere ratgele dört gruba ayrıldı. Genel anestezi altında, ratların sırt bölgesinde 1,5 cm çapında dairesel tam kat bir deri defekti oluşturuldu. OB grubunda bulunan ratlara oral olarak 10 mg/kg bor, LB grubunda bulunan ratlara topikal % 3’lük borik asit, OLB grubunda bulunan ratlara oral 10 mg/kg bor ile birlikte topikal olarak % 3’lük borik asit uygulandı. Kontrol grubuna ise herhangi bir ilaç uygulanmadı. Histopatalojik inceleme için yara dokusu örnekleri alındı. Histopatolojik olarak; repitelizasyon, granulasyon dokusu oluşumu, kollagen formasyonu, yangısal hücre oluşumu ve neovaskülarizasyonun LB ve OLB gruplarında kontrol ve OB grubuna göre daha iyi olduğu belirlendi. OB ve OLB gruplarında kan ve yara dokusu MDA düzeylerinin kontrol ve LB grubuna göre düşük olduğu belirlendi (p<0,05). Sonuç olarak; yara sağaltımında, lokal olarak borik asit kullanıma ek olarak antioksidan özelliklerinden dolayı oral bor kullanımının yara iyileşmesine katkı sağladığı söylenebilir