History as Fiction: D. M. Thomas’s The White Hotel as an Example of Historiographic Metafiction

Kurgu Olarak Tarih: Bir Tarih Yazımcı Üstkurmaca Örneği Olarak D. M. Thomas’ın Beyaz Otel Romanı

Abstract

D. M. Thomas’s The White Hotel (1981) narrates the personal history of Lisa Erdman who is mercilessly murdered in the Babi Yar massacre in 1941. The aim of this paper is to analyze the ways D. M. Thomas uses history in The White Hotel and discusses the main concern of the novel regarding history and its presentation. In order to make such an analysis, this paper will make use of the arguments in the seminal work of Linda Hutcheon, A Poetics of Postmodernism: History, Theory, Fiction (1988), in which she illustrates the properties of “historiographic metafiction” – a category encompassing the postmodern novel whose basic motivation is to question the paradigms of traditional historiography. This paper discusses that The White Hotel offers an experimental handling of traditional historical representation by dealing with the Holocaust as an historical event. In line with Hutcheon’s argumentations, this study claims that through its metafictional qualities, The White Hotel deconstructs all the techniques and methods on which traditional historiography builds itself. The characteristics that The White Hotel embodies, that it blends reality and fiction, problematizes traditional notions of subjectivity, self-reflexively incorporates overtly different literary forms and styles, and employs an unconventional plot structure, contribute significantly to its status as an example of historiographic metafiction. The employment of these experimental techniques inevitably leads reader to think about the functions of these techniques, the writing process of the novel as well as the writing process of history in general.

Özet

D. M. Thomas’ın Beyaz Otel (1981) adlı romanı 1941’de “Babi Yar” katliamında acımasızca katledilen Lisa Erdman’ın kişisel tarihini anlatır. Bu makalenin amacı, D. M. Thomas’ın Beyaz Otel romanında tarihi nasıl kullandığını analiz etmek ve bu romanın tarihe, tarihin betimlenmesine ilişkin temel kaygısının ne olduğunu tartışmaktır. Böyle bir analizi yapmak için Linda Hutcheon’in ufuk açıcı bir eseri olan A Poetics of Postmodernism: History, Theory, Fiction (1988)’daki argümanlarından faydalanılacaktır. Hutcheon bu eserinde, geleneksel tarih yazımı paradigmalarını sorgulayan, postmodern romanları da içine alan bir kategori olan “tarih yazımcı üstkurmaca”nın özelliklerini açıklar. Bu makale, tarihi bir olay olan Yahudi Soykırımı ile ilgilenen Beyaz Otel’in geleneksel tarih, tasvir biçimlerini deneysel bir şekilde ele aldığını tartışır. Linda Hutcheon’ın savları doğrultusunda bu çalışma, Beyaz Otel’in üstkurmaca özellikleri dolayısıyla geleneksel tarih yazımının dayandığı tüm metodların ve tekniklerinin yapı sökümünü yaptığını iddia eder. Beyaz Otel’in kurgu ve gerçeği iç içe geçirmesi, öznellik kavramının geleneksel algılanış biçimini sorunsallaştırması, açık bir biçimde farklı edebi tarzları ve üslupları kendini yansıtan bir şekilde kullanması, geleneksel olmayan bir olay örüntü yapısını işe koşması gibi özelliklerin onun tarih yazımcı üstkurmaca’nın bir örneği olarak tanımlanmasına katkı sağlar. Bütün bu deneysel tekniklerin işe koşulması ise okuyucuyu kaçınılmaz olarak bu tekniklerin işlevlerini, romanın yazım sürecini ve daha genel boyutta ise tarih yazım sürecini düşünmeye iter

Keywords: D. M. Thomas, Beyaz Otel, Linda Hutcheon, tarih yazımcı üstkurmaca, geleneksel tarih yazımı