HOW TO EXPLAIN CONCEPT OF DEATH TO CHILDREN IN EARLY CHILDHOOD

Abstract

This paper aims at studying how children should be told about death in early childhood, considering aspects of their mental and emotional development. Children’s ideas and feelings about death change over time, differing from adults’ appreciation of the phenomenon. Although they are acquainted with the concept thanks to different ways from news on TV to tales, death remains to be a source of mystery and curiosity for children for a very long time. However, things might turn out to be more serious when children witness or hear about the death of a person who is close to them or an animal they care about. They might go through a troublesome period of mourning, and begin to question the concept due to the fact that they cannot entirely appreciate some abstract ideas which might help them understand the phenomenon. Thus, if children are wanted to make connection between the concepts they have an idea of such as sleep and illness, they could have problems about their sleep habits, or they might think that getting sick will result in death. Bearing the stages of child development in mind is one of the crucial points in assisting children understand death as a reality, which is irreversible. Besides, children should be allowed to ask questions and talk about death without any concern, and death should not be seen as a taboo or a fact which needs to be stayed away. Children should be listened carefully and their questions should be answered patiently and calmly. The primary purpose of telling children about death should be to help them appreciate the phenomenon, thus to prepare them to deal with the difficulties and results of a death in a healthy and proper way. In conclusion, a child-oriented way with a constructive, concise and supportive language should be used in telling the concept of death to children in early childhood while the aspects of child development are taken into account

Özet

Bu makale çocukların zihinsel ve duygusal gelişim özelliklerini dikkate alarak çocuklara ölümün nasıl anlatılması gerektiği konusu üzerinde durmaktadır. Çocukların yetişkinlerden farklı olan ölüm algısı zaman içerisinde değişime uğramaktadır. Çocuklar ölüme dair haber, hikâye ve resim gibi farklı kaynaklardan bilgi edinseler de, ölüm uzun zaman çocuklar için gizemli ve merak uyandıran bir konu olarak kalır. Fakat çocuklar kendilerine yakın olan bir kişinin veya sevdikleri bir hayvanın ölümüne şahit olur ya da ölüm haberini alırlarsa, problemli olabilecek bir yas ve sorgulama sürecine girebilirler. Bunun nedeni ise çocukların ölüm olgusunu anlayabilmelerine yardımcı olacak bazı soyut kavramların çocuklar tarafından tam olarak algılanamamasıdır. Netice olarak çocuklardan uyku ve hastalık gibi algılayabildikleri fikirler ve ölüm arasında bağlantı kurmaları istenirse bu durum onların uyku alışkanlıklarında problemler belirmesine veya hastalanınca ölüneceği düşüncesine sahip olmalarına sebep olabilir. Çocukların ölümü geri dönüşü olmayan ve kalıcı bir gerçek olarak anlamalara yardım ederken çocuk gelişim süreçlerini düşünmek en önemli noktalardan biridir. Bunun yanında çocukların ölüme dair sorular sormasına ve hiç bir kaygıları olmaksızın ölüm hakkında konuşmalarına izin verilmelidir. Ölüm çocuklar için uzak durulması gereken bir gerçeklik veya bir tabu olarak görülmemelidir. Çocuklar dikkatlice dinlenmeli ve çocukların soruları sakince ve sabırla cevaplandırılmalıdır. Çocuklara ölümü anlatmanın ana hedefi onların bu olguyu bir gerçeklik olarak algılamalarına yardımcı olup çocukların ölümün getirdiği zorluk ve sonuçlarla sağlıklı ve düzgün bir biçimde başa çıkmalarını sağlamaktır. Sonuç olarak, çocuklara erken çocukluk döneminde ölümü anlatırken onların gelişim özelliklerini dikkate alarak çocuk odaklı bir yol izlenip yapıcı, az-öz ve destekleyici bir dil kullanılmalıdır