AN ESSAY ON THE POSSIBILITY OF A THEOLOGICAL IDENTITY: AN ANALYSIS OF OBJECTIFIED THEOLOGICAL (IDENTITY) THROUGH THE PROCESS OF SOCIAL EGO

İLAHİYATÇI KİMLİĞİNİN İMKANI ÜZERİNE BİR DENEME: SOSYAL BENLİK SÜRECİNDE NESNELEŞEN İLAHİYATÇILIĞIN ANALİZİ

Abstract

The question of "Who am I?" starts with one's entrance into the world of existence and the answers to this question must necessarily include milieu relations. This necessity stems from the facts that ontologically, human beings are social entities and that they need others to sustain their life. As a result of this context, the study first establishes the concept of social ego and then presents the socio-political framework of a possible theological identity. The concept of social ego is primarily a reflection of per/ception. At this point, an individual puts himself at the centre as an object of the society. The data of the article have been collected qualitatively through interviews. The sample was chosen from the 1st, 2nd and 3rd year students of the Theology Faculty of Akdeniz University, Antalya, TR. The results were interpreted by the theories developed by Cooley's "mirror ego" and G. Mead's "I" and "me". Within this framework, the students' replies to the question of "Who is a theologian?" have been read through the conceptualizations of exemplification, formality, introverted or outward-bound, idealization and unreachable. For instance, there were different replies to the question related to social ego perception emphasizing the importance of social gender. Female students replied it as worthy of being an exemplar, putting it into the context of an introversional rhetoric whereas male students, preferring to take it to an exemplary role model, have put it into the context of outwardly rhetorical discourses such as society and tradition.

Özet

İnsanın dünyaya gelişiyle birlikte ben kimim? sorusu, sosyal çevresiyle zorunluluğun temelinde ise, insanın ontolojik olarak grup varlık ve hayatını idame ettirebilmesi için bir başkasına muhtaç olması yatmaktadır. Bu anlamdan hareketle çalışmada önce sosyal benlik kavramı daha sonra bir ilahiyatçı kimliğinin imkanının sosyo-psikolojik çerçevesi çıkartılmıştır. Sosyal benlik kavramı, öncelikle bir algı/lama/nın yansıması olup burada birey bir nesne olarak kendisini merkezileştirmektedir. Nitel paradigmaya dayalı nitel yaklaşımın mülakat tekniğiyle toplanan verilerin örneklem sahasını Akdeniz Üniversitesi İlahiyat Fakültesi 1. 2. ve 3. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Elde edilen verilerin yorumlanmasında Cooley'in ayna benlik ve G. Mead'in ben (I) ve beni/bana (me) üzerinden geliştirdikleri teorileri kullanılmıştır. Bu çerçevede öğrencilerin ilahiyatçı kimdir? sorusuna yaptıkları yorumları, örneklik, formellik, içe-öze veya dışa dönüklük, idealleştirme, ulaşılmazlık gibi kavramsallaştırmalarla okunmuştur. Örneğin sosyal benlik algısında toplumsal cinsiyetin önemini vurgulama anlamında bu soruya kız öğrenciler, topluma örnek olmayı örnek olmaya layık olma bağlamında içe-öze dönen söylemlerle ilişkilendirirken erkek öğrenciler, örnekliği üstlenilen rolden hareketle toplum, gelenek gibi dışa dönen söylemlerle ilişkilendirmektedir.