IRONY IN POETRY OF ÜLKÜ TAMER

Abstract

Ülkü Tamer, remembered together with İkinci Yeni (The Second New) generation of poets in Turkish literature, penned poems with specific characteristics of language, images, and closure like that generation. However Tamer’s poetry has had an original identity of its

Özet

Türk şiirinde İkinci Yeni olarak adlandırılan şairler kuşağından olan Ülkü Tamer, bu kuşağın dil, imge, kapalılık gibi özelliklerini taşıyan şiirler kaleme almıştır. Bununla birlikte Ülkü Tamer'in şiiri başlangıçtan itibaren tamamen kendine ait bir imge yapısı, dil kullanımındaki yalınlık, Batılı ve yerli olana giden bir şiir duyarlılığına sahip olması, şiiri besleyen kaynakların çeşitliliği bakımından da özgün bir yer edinmiştir. Tamer'in şiir serüveni aynı zamanda şairin bireysel dil kullanımındaki zenginliği de göstermektedir. Dil kullanımındaki özgünlük Ülkü Tamer'i döneminin yetkin şairlerinden kılmaktadır. Şairin toplu şiirlerini bir araya getirdiği Yanardağın Üstündeki Kuş'ta yer alan şiirlerinde ironiyi öncelediği görülmektedir. Kuşağı içerisinde ironiye yoğun bir şekilde yer verdiği görülen Ülkü Tamer'in bir teknik olarak ironiyi kullanıyor oluşu ele aldığı temalara yaklaşımını yansıttığı gibi şiir dili kullanımı hakkında da önemli ipuçları içermektedir. Bu makalede kapsamlı ve geniş bir değerlendirmeye girmeden bir teknik olarak ironinin şiir dilindeki işlevi, Ülkü Tamer'in şiirlerinde görülen ironinin oluşumu, hangi noktalarda şairin ironiye müracaat ettiği meselesi üzerinde durulmuştur. Bu çalışmada şairin kitapları bir bütün halinde ele alınmış, şiir kitaplarından değil şiirlerden ve ironinin şiirdeki işlevinden hareketle değerlendirmelerde bulunulmuştur