Fairy Tale of all Cities

Abstract

Nowadays, we hear a fairy tale in all cities. Information era… Technology… Acceleration… Movement… Change… Newness… Development… Compatibility with nature… Those are the words what we remind from the fairy tale. It is ambiguous neither how the fairy tale started nor how it will end. It makes us so sleepy that we fall in a dreamy hallucination. While we are strolling in a world of unrelated dreams, the city is turning into an eye-catching spectacle. With watching this rapid spectacle we become bewildered, normalized and hypnotized. Because in this show everything is in everywhere, intermingled, turbid and at the same time everything is so normal. This spectacle is not presented in the era of all that is solid melts into air anymore. Now we are in an era that we cannot see any solid thing to hold on to through the steam which makes us blind while we are dreaming. Well… you…? Do you hear of the fairy tale while you are watching the spectacle? If you do not, this article will tell you this fairy tale.

Özet

Bugünlerde tüm kentlerde hepimizin kulağına bir masal anlatılıyor. Bilgi çağı... Teknoloji… İvme… Devinim... Değişim... Yenilik… Gelişme… Doğaya uyum... Bu kelimeler dinlediğimiz masaldan aklımızda kalanlar. Ne nasıl başladığı belli bu masalın, ne de nasıl biteceği. Masal uykumuzu öylesine getiriyor ki, sanrılı bir düşlemeye düşme haline giriyoruz. Biz birbiriyle ilişkisiz düşler dünyasında dolaşırken, kent de göze hitap eden başka bir gösteriye dönüşüyor. Bu hızlı gösteriyi izledikçe şaşkınlaşıyoruz, normalleşiyoruz, hipnotize oluyoruz. Çünkü bu gösteride her şey her yerde, iç içe, bulanık, birbirine karışmış ve her şey bir o kadar normal. Marx'ın deyişiyle katı olan her şeyin buharlaştığı bir çağda oynanmıyor artık bu gösteri, gözümüzün içine dolmuş buharlarla düşlemeye düşerken tutunacak katı bir şey göremediğimiz bir çağdayız artık. Pek ya siz? Bu gösteriyi izlerken kulağınıza çalınan masalı duymuş muydunuz? Duymadıysanız bu makale sizlere bu masalı anlatacaktır.