DESIRE TO BE OR NOT TO BE: DESIRE OF BEING AND NOTHINGNESS IN ANGELA CARTER’S THE INFERNAL DESIRE MACHINES OF DOCTOR HOFFMANN AND ELIF ŞAFAK’S MAHREM

OLMAK YA DA OLMAMAK ARZUSU: ANGELA CARTER’IN DOKTOR HOFFMANN’IN ŞEYTANİ ARZU MAKİNELERİ VE ELİF ŞAFAK’IN MAHREM ADLI ROMANLARINDA VARLIK VE HİÇLİK ARZUSU

Abstract

This paper aims to study a highly acclaimed English novelist Angela Carter`s The Infernal Desire Machines of Doctor Hoffmann (1972)(it will be referred to as Desire Machines from here on) and Elif Şafak`s Mahrem (titled The Gaze in English) (2000) comparatively by focusing on the similarities between these two novels in terms of themes, motifs and characters. Desire Machines and The Gaze are the novels of desire. These novels yield several feminist and psychoanalytical readings clustered around gender, sexuality, repression and body politics because of their explicitly sexually-laden contents. Differently from the previous approaches applied to the analyses of these novels, this paper aims to explore how desire, as imaged by consciousness in a Sartrian term, has been problematized in both novels by delving into the relationship between desire, consciousness, being, existence and imagination. Sartre explains that imagination or image function establishes an important dimension of consciousness. Sartre’s account of the constitution of the imaginary by consciousness in an attempt to satisfy desire provides insight into the nature of desire through the lens of phenomenological and existential psychology. Desire initiates ontological journeys to explore different possibilities of being. From this perspective, Desire Machines and The Gaze can be read as the texts of the externalized consciousnesses of the two desiring male characters Desiderio and Be-ce as they imagine the possibilities of their beings to bring into existence their desired being through negation, nihilation and re/constitution

Özet

Bu çalışma oldukça beğenilen İngiliz romancı Angela Carter'ın Dr Hoffmann'ın Şeytani Arzu Makineleri (1972) (Buradan sonra Arzu Makineleri olarak söz edilecektir) ve Elif Şafak'ın Mahrem (İngilizce adı The Gaze) (2000) adlı romanlarını karakter, motif ve tema açısından bu iki eser arasındaki benzerliklere odaklanarak karşılaştırmalı olarak incelemeyi amaçlamaktadır. Arzu Makineleri ve Mahrem arzu hakkında, arzuya dair romanlardır. Açık şekilde cinsel içerikli olmalarından dolayı bu romanlar, toplumsal cinsiyet, cinsellik, bastırma, iteleme ve beden siyaseti gibi konular ekseninde bir çok feminist ve psikoanalitik okumalara yol açmıştır. Romanların analizlerinde daha önce uygulanan yaklaşımlardan farklı olarak, bu çalışma, Sartre'ın ifadesiyle bilinç tarafından oluşturulan arzu, bilinç, varoluş, benlik ve hayal arasındaki ilişkiyi irdeleyerek, bu romanlardaki arzu sorunsalını ele almayı amaçlamaktadır. Sartre hayalin ya da imge funksiyonunun, bilincin önemli bir boyutunu oluşturduğunu ifade eder. Sartre'ın, arzuyu tatmin etmek için bilincin hayali olanı oluşturma teorisi, fenomenolojik ve varoluşsal psikoloji açısından arzunun doğasına dair derinlemesine bir bakış açısı sunar. Arzu, farklı, olası benliklerin ve varoluşların keşfi için çıkılması gereken ontolojik seyahatleri tetikler. Bu bağlamda, Arzu Makineleri ve Mahrem romanları, olumsuzlama, hiçleme ve tekrar/yapılandırma yolu ile arzu edilen benliklerini var etmek için, muhtemel var oluşlarını hayal edip, arzulayan iki erkek karakter Desiderio ve Be-ce'nin dışa vurulmuş bilinçlerinin metinleri olarak okunabilir