Kırâatlerin Fıkhî Hükümlere Etkisine Dair Bir İnceleme: Nisâ Sûresi'nin 43. Âyeti Örneği

A Study on the Effect of Quranic Recitations on the Jurisprudential Provisions in the Context of Verse Nisâ: 43

Özet

Kur’ân-ı Kerîm, İslam hukukunun hüküm istinbatında ilk başvuru kaynağıdır. Mütevâtir kırâatler de Kur’âniyet vasıflarını taşımaları itibariyle Kur’ân olarak değerlendirilmektedir. Bu münasebetle kırâat ilmi ile İslam hukuku sıkı bir ilişki içerisindedir. Metodolojilerinin farklılıklarından dolayı, fıkıh mezhebleri, bazı meselelerde birbirlerinden farklı hükümler ortaya koymuşlardır. Bu görüşlerden biri de müslümanın ibadet hayatında önemli yer tutan abdest meselesine ilişkindir. Bu makalede kırâat-fıkıh ilişkisini göstermesi bakımından, dokunmanın abdeste etkisi üzerinde yapılan değerlendirmeler ele alınacaktır.

Abstract

The Holy Qur’an is the first basic source of Islamic Law in inferencing : ajudgment (istinbaat al-hukm). Because of Mutawatir Qur’anic Recitations meet the requirements of being Qur’an, they are evaluated as Qur’an. Therefore Qur’anic Recitations have a close relationship with Islamic law. Because of their different methodologies, the doctrinal sections put forward different judgments. One of them is the ablution that has a fundamental importance in Muslim’s life. In this article, to show relationship between Qur’anic Recitation and Islamic Law, the assessments, which related with effects of touch in ablution, will be discussed.Key Words: Qur’an, mutawatir recitation, recitation, narrative, fıqh (Islamic Law), ablution.