THE RELATIONSIP OF ORGANIZATIONAL IDENTIFICATIONLEVELS OF GYMNASTIC TRAINERS AND INTENTION TOLEAVE THE JOB

CİMNASTİK ANTRENÖRLERİNİN ÖRGÜTSEL ÖZDEŞLEŞME DÜZEYLERİ VE İŞTEN AYRILMA NİYETİ İLİŞKİSİ

Abstract

The research aimed to investigate inter-relationship between the propensity of the individuals who coach in rhythmic gymnastics and artistic gymnastics comprising two basic branches of the field of gymnastics leaving employment and their level of organization identification. In this study carried out in relational screening model, Organizational Identification Scale developed by Mael and Ashforth (1992) and Propensity to Leave Scale developed by Rosin and Korabick (1995) have been applied to 204 voluntary participants. Descriptive statistics were calculated for organizational identification and intent of leaving employment within the scope of the study (number of participants, minimum, maximum, average, standard deviation). T test, one-way analysis of variance (anova) and kruskall wallis test were conducted for determining whether there is a meaningful difference between demographic features and organizational identification and intent of leaving employment among the trainers. Pearson correlation coefficient was calculated to determine the level of relationship between organizational identification and intent of leaving employment among the trainers. P significance level was calculated as 0,05 in divergence tests. As a result of the study, it was shown that level of organizational identification of the participants was high while the propensity to leave level was low. In other words, it can be said that trainers exhibit high commitment to their organization and they identify themselves with the organization while they exhibit low intent of leaving employment. When correlation results obtained between organizational identification scale and propensity to leave scale of the gymnastics coaches; a meaningful, inverse and medium level relationship was observed between organizational identification level and propensity to eave level. In other words, the higher the coaches'organizational identification level gets, propensity to leave level becomes lower. Considering the result of the study, it can be depicted that perceived organizational identification level results in the fact that the employee considers the organization as himself/herself; in this case, it can be said that the employee contributes to the performance and efficiency of the organization and this situation decreases the chance of leaving employment. In such cases, the chance of leaving employment and exhibiting negative behaviors towards the organization decrease.

Özet

Bu araştırma kapsamında cimnastik alanını iki temel branşını oluşturan ritmik cimnastik ile artistik cimnastik branşlarında antrenörlük yapan bireylerin işten ayrılma niyetleri ile örgütsel özdeşleşme düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi amaçlanmıştır. İlişkisel tarama modelindeki araştırmada, Mael ve Ashforth (1992) tarafından geliştirilen Örgütsel Özdeşleşme Ölçeği ve Rosin ve Korabick (1995) tarafından geliştirilen İşten Ayrılma Niyeti Ölçeği, 204 gönüllü katılımcıya uygulanmıştır. Araştırma kapsamında antrenörlerin örgütsel özdeşleşme ve işten ayrılma niyetlerine yönelik betimsel istatistikler (kişi sayısı, minimum, maksimum, ortalama, standart sapma) hesaplanmıştır. Antrenörlerin demografik özelliklerine göre örgütsel özdeşleşme ve işten ayrılma niyetlerinin anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğinin belirlenmesi amacıyla ilişkisiz ölçümlerde t testi, tek yönlü varyans analizi (anova) ve kruskall wallis testi hesaplanmıştır. Antrenörlerin örgütsel özdeşleşme düzeyleri ile işten ayrılma niyeti arasındaki ilişki düzeyinin tespit edilmesi amacıyla pearson korelasyon katsayısı hesaplanmıştır. Fark testlerinde p anlamlılık düzeyi 0,05 olarak alınmıştır. Araştırma sonucunda katılımcıların, örgütsel özdeşleşme düzeylerinin yüksek, işten ayrılma niyetlerinin ise düşük seviyede olduğu belirlenmiştir. Diğer bir ifadeyle antrenörlerin çalıştıkları kurumlarına yüksek düzeyde bağlılık duyarak kendilerini özdeşleştirdiklerini aynı zamanda düşük seviyede işten ayrılma niyeti taşıdıkları söylenebilir. Cimnastik antrenörlerinin örgütsel özdeşleşme ölçeği ve işten ayrılma niyeti ölçeğinden elde edilen veriler arasındaki korelasyon sonuçlarına bakıldığında; örgütsel özdeşleşme ve işten ayrılma niyeti arasında anlamlı bir şekilde negatif yönlü ve orta düzeyde bir ilişki görülmüştür. Diğer bir deyişle antrenörlerin örgütsel özdeşleşme düzeyleri artış gösterdikçe işten ayrılma niyetleri azalma gösterme eğilimindedir. Araştırma sonuçlarından hareketle; algılanan örgütsel özdeşleşme düzeyinin çalışanların örgütü kendi gibi görmesine yol açtığı bu durumunda işten ayrılma niyetini azaltarak, örgütünün verimliliği ve performansına katkı yaptığı ifade edilebilir. Böyle bir durumdaki çalışanın örgütten ayrılması ya da örgütüne ilişkin olumsuz davranışlar sergilemesi zorlaşmaktadır.