Sessizliğin dili: türk işaret diline dair gözlemler

Özet

\r\n \r\n \r\n \r\n \r\n Türk İşaret Dili, Türkiye’deki işitme engellilerin iletişim aracı olarak kullandıkları ana dilleridir. Kendine özgü bir grameri, gramatikalleşen birimleri, ifade araçları vb. bulunan Türk işaret dili, dilbilimin gramatikalleşme, dil ilişkileri, ikonizm gibi değişik araş-tırma alanları açısından ilginç malzemeler sunmakta ve yapılan az sayıdaki çalışma nedeniyle araştırılmayı beklemektedir. Türk işaret dili, anlamsal derecelendirme, yöresel diyalektler, dilbilimsel değişme gibi doğal bir dilde olabilecek her türlü gerçekleşmeyi barındırabilen bir iletişim sistemidir. Bu makalede, Türk işaret diline ilişkin gözlemlerin paylaşılması ve bu ilgi çekici dilin, ana hatlarıyla ilgililerinin dikkatine sunulması amaçlanmaktadır. Çalışmada, Türk işaret dilinin fonolojik, sentaktik, semantik özellikleri ve dikkat çeken diğer dilbilimsel yönleri, ana başlıklar hâlinde, genel fikir uyandıracak şekilde sunulacaktır.