Kimlik, güç ve dış politika: 1912-13 yıllarında rusya’nın balkan politikası üzerine bir analiz

Abstract

\r\n Examining foreign policies of states from an angle of identity has recently become a widely shared approach. Structural realism, the dominant theoretical model in international relations, is thought to have an aspect of blocking/impoverishing analyses of foreign policies. For this reason, now it is widely shared that analyses of foreign policies within the base of national identities in the context of constructivism school are more fruitful. Therefore, the approach of analyzing foreign policies on the base of identity was quickly taken up seriously by the discipline of international relations and was widely adopted by experts of this discipline as an

Özet

\r\n Devletlerin uyguladıkları dış politikaların “kimlik” yaklaşımı çerçevesinde incelenmesi son yıllarda oldukça yaygınlaşmıştır. Uluslararası İlişkiler disiplininde egemen bir teorik model olarak ‘Yapısal Realizm’in dış politika analizlerini tıkayan/kısırlaştıran bir yönünün olduğu düşünülmektedir. Bu teorinin aksine, “İnşacılık Ekolü” bağlamında “ulusal kimlik” esaslı dış politika analizlerinin yapılması daha verimli sonuçlar ortaya çıkarabilmektedir. Bu nedenle “kimlik” eksenli dış politika analizleri kısa sürede Uluslararası İlişkiler disiplini tarafından