THE SOCIAL COSNTRUCTION OF IDENTITY AND REALITY: THE CASE OF KUŞÇUOĞLU*

? Referees/Hakemler: Prof. Dr. Ejder OKUMUŞ - Prof. Dr. Mehmet Ali KİRMAN - Doç. Dr. İhsan ÇAPCIOĞLU

Abstract

Sociology does not address society as a sum of individuals; because society consists of ways of how people gathers around each other. But at this point, nature of the structure of society, becomes a problem for sociology and the case of actor or structure, appears as a main topic on researching social life. (Walsh, 2012: 23) This topic at some point, also present the debate among sociologists about how people envision the motivations to act in the social world. (Jenks, 2012: 358) But, both surrendering to a reality that is only the production of society and giving meaning to everything by himself is not expositional for this authenticity thats man. At this context man has an identity and a personality regardless of the determinant one. While constructing this identity, it is also known that there is an effect of an individual or a society. As individuals construct their realities, they experience multiple identification phases influenced both by constructing and constructed concepts. This statement is a response given by Berger and Luckmann to an ancient debate of sociologists. Berger and Luckmann's theory, which argues that the influence of people, institutions, values and significant others shape the socializer's sense of reality substantially, mutuality is an eminent synthesis theory in modern sociology. In this theory that argues both in actor-structure dichotomy; their claim that the meaningful relations, which individuals encounter in externalization phase, are constructed by them is the practice of our research. Our goal in this research; the affects to his life and teachings, of the reality that Hacı Galip Kuşçuoğlu of Çorum constructed for himself and to show how much this reality have been affected by Çorum's environment. In this sense, this research which Kuşçuoğlu's teachings are being tested with Berger and Luckmann's theory, is based on a qualitative design and leaning on the postulation that on the ancient debate of individualsociety.

Özet

Sosyolojinin toplumu sadece bireylerin toplamı olarak ele alması mümkün değildir; çünkü toplum, insanların bir insanlar topluluğu şeklinde bir araya toplanmasına ilişkin yollardan oluşmaktadır. Ancak bu noktada toplumsal yapının içeriğinin doğası sosyoloji için bir sorun haline gelir ve yapı mı aktör mü konusu toplumsal hayatın araştırılmasında merkezi bir konu olarak ortaya çıkar. Bu konu bir yönüyle de toplumsal dünyada eylemde bulunmaya motive eden şeyi insanları nasıl tasavvur ettikleri hakkında sosyologlar arasında var olan tartışmayı sunacaktır. Ancak insan denen gerçeğin sadece toplumun ürünü bir gerçekliğe teslim oluşu da her şeye kendi başına bir varlık olarak gerçeklik katışı da açıklayıcı olamamaktadır. Bu bağlamda hangisi etken olursa olsun insanın sahip olduğu bir kimlik ve kişilik vardır. Bu kimlik inşa edilirken birey veya toplumun etkisinin var olduğu da bilinmektedir. Bireyler kendi gerçekliklerini inşa ederken hem üreten ve hem de üretilen anlamlardan etkilenerek çoklu bir kimlik edinme süreçleri yaşamaktadır. Bu ifade sosyologların kadim bir tartışmasına Berger ve Luckmann'ın verdiği bir cevaptır. Burada bireyin yaşadığı asli sosyalleşme hayatında etkili olan kişi, kurum, dinleti, değer ve "anlamlı öteki"lerin onun gerçeklik algısını büyük oranda şekillendirdiğini iddia eden Berger ve Luckmann'ın teorisi modern sosyolojide önemli bir sentez teoridir. Yapı-aktör dikotomisinde ikisinin de birbiriyle karşılıklığını savunan bu teori; bireyin dışsallaştırma aşamasında muhatap olduğu anlamlı ilişkileri ileride kendisinin ürettiğini iddia etmeleri bizim çalışmamızın pratiğini oluşturmaktadır. Bu çalışmada amacımız; Çorumlu Hacı Galip Kuşçuoğlu'nun kendisi için geliştirdiği gerçekliğin hayatına, öğretisine etkileri ve bu gerçekliğin Çorum ortamından ne kadar etkilendiğinin ortaya konması oluşturmaktadır. Bu anlamda Kuşçuoğlu'nun anlatılarının Berger ve Luckmann'ın teorisiyle sınanmaya çalışıldığı bu çalışma nitel bir dizaynı esas almış ve kadim birey-toplum tartışmasında İslam'ın da karşılıklılık temelli özne merkezli bir ilişki üzerinde durduğu ön kabulüne yaslanmaktadır.