The Role of Workload on Performance and Organizational Commitment Among Instructors Working in Special Education and Rehabilitation Centers

Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezlerinde Çalışan Eğitmenlerde İş Yükünün Performans ve Örgütsel Bağlılık Üzerindeki Rolü

Abstract

This study examines the effects of perceived workload on job performance and organizational commitment among instructors working in private special education and rehabilitation centers. The research was conducted with the participation of 89 instructors in Isparta province, using the Workload Scale, Job Performance Scale, and Organizational Commitment Scale. The findings revealed statistically significant negative effects of workload on both job performance and organizational commitment. Notably, employees aged 26-35 reported higher workload perceptions, and the emotional commitment dimension was found to be the most affected by workload. Despite relatively low workload levels, employees showed low organizational commitment, suggesting the influence of other sector-specific factors such as lack of institutional support and emotional exhaustion. These results align with Karasek's Job Demand-Control model and the Job Demands-Resources (JD-R) model. The study provides important practical implications for understanding workload and commitment dynamics in special education settings. Recommendations for institutions include workload balancing, developing psychosocial support mechanisms, and implementing practices to enhance employees' emotional commitment.

Özet

Bu çalışma, özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde çalışan eğitmenlerin algıladıkları iş yükünün, iş performansı ve örgütsel bağlılık üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma, Isparta ilinde görev yapan 89 eğitmenin katılımıyla gerçekleştirilmiş ve veriler İş Yükü Ölçeği, İş Performansı Ölçeği ve Örgütsel Bağlılık Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Bulgular, iş yükünün iş performansı ve örgütsel bağlılık üzerinde istatistiksel olarak anlamlı negatif etkileri olduğunu göstermiştir. Özellikle, 26-35 yaş grubundaki çalışanların iş yükü algılarının daha yüksek olduğu ve duygusal bağlılık boyutunun iş yükünden en fazla etkilenen boyut olduğu tespit edilmiştir. Çalışanların düşük iş yüküne rağmen örgütsel bağlılıklarının düşük olması, sektördeki diğer faktörlerin (kurumsal destek eksikliği, duygusal tükenmişlik gibi) etkisini düşündürmektedir. Bu sonuçlar, Karasek'in "İş Talepleri-Kontrol" modeli ve JD-R (İş Talepleri-Kaynaklar) modeli ile uyumludur. Araştırma, özel eğitim sektöründe çalışanların iş yükü ve bağlılık dinamiklerini anlamak adına önemli pratik çıkarımlar sunmaktadır. Kurumlara yönelik öneriler arasında iş yükünün dengelenmesi, psikososyal destek mekanizmalarının geliştirilmesi ve çalışanların duygusal bağlılığını artıracak uygulamalar yer almaktadır.