Journals / Aydın Arapça Araştırmaları Dergisi / 2026 / Cilt: 8 Sayı: 1
Diglossia and Dialectal Variation in Arabic
- Pages
- 333–350
- DOI
- —
Abstract
Diglossia is a linguistic phenomenon that has attracted extensive scholarly attention and is observed in many languages around the world. Arabic is one of the languages in which this phenomenon is particularly evident. This study examines diglossia and dialectal variation in the Arabic language, addressing the concept, historical development, causes, and emergence of this phenomenon. It also reviews the views of several linguists regarding the meaning and definition of diglossia and clarifies the relationship between Modern Standard Arabic and colloquial varieties. The study presents and analyzes two texts drawn from instructional materials designed for teaching Arabic to non-native speakers: one employing Modern Standard Arabic and the other utilizing the Levantine dialect (colloquial Arabic). The analysis offers a comparative perspective on the language used in each text in terms of usage, syntax, and morphology, and examines the cultural content embedded in both. It also evaluates which text more effectively conveys cultural elements within the context of teaching Arabic as a foreign language. This research seeks to address several key questions: • What is diglossia, and how is the relationship between Standard Arabic and colloquial varieties manifested? • Are there distinct levels of Arabic used across the Arab world? • To what extent do Arabic language teaching series for non-native speakers reflect the cultural dimensions of the language? The study aims to contribute insights into the field of teaching Arabic to non-native speakers and to propose directions for addressing further questions, such as: • To what extent can speakers from the Mashreq and the Maghreb mutually understand one another? • How can Modern Standard Arabic and colloquial varieties be effectively integrated into Arabic language teaching materials for non-native speakers?
Özet
Dilsel çift dillilik (diglossia) olgusu, dilbilimsel çalışmalarda geniş yer bulan önemli bir olgudur ve dünyanın birçok dilinde görülmektedir. Arapça da bu olgunun açık biçimde gözlemlendiği dillerden biridir. Bu çalışma, Arapçada diglossia olgusunu ve lehçe çeşitliliğini ele almakta; bu bağlamda olgunun kavramı, tarihi, ortaya çıkış nedenleri ve gelişimi üzerinde durmaktadır. Ayrıca bazı dilbilimcilerin diglossia kavramına ilişkin görüşleri tartışılmakta ve standart Arapça (fusha) ile konuşma dili (ammiye) arasındaki ilişki açıklanmaktadır. Çalışmada ayrıca, Arapçayı yabancı dil olarak öğrenenlere yönelik hazırlanmış iki metin sunulmuştur. Bu metinlerden biri standart Arapçaya dayanırken, diğeri Şam lehçesini (konuşma dili) kullanmaktadır. Ardından bu metinlere ilişkin bir değerlendirme yapılmış; her bir metinde kullanılan dil, kullanım özellikleri, dilbilgisi (nahiv) ve biçimbilim (sarf) açısından karşılaştırılmıştır. Ayrıca her metnin kültürel içeriği incelenmiş ve Arapçanın yabancı dil olarak öğretimi bağlamında, hangi metnin kültürel unsurları daha etkili biçimde aktardığı tartışılmıştır. Bu araştırma kapsamında şu sorulara yanıt aranmıştır: • Diglossia nedir ve standart dil ile konuşma dili arasındaki ilişki nasıl ortaya çıkmaktadır? • Arap dünyasında kullanılan dilin farklı düzeyleri var mıdır? • Arapçayı yabancı dil olarak öğreten ders serileri, dilin kültürünü öğrenenlere ne ölçüde yansıtmaktadır? Bu çalışma, Arapçanın yabancı dil olarak öğretimi alanına ışık tutmayı amaçlamakta; ayrıca aşağıdaki sorulara yönelik yeni araştırmalar için bir zemin hazırlamaktadır: • Doğu Arapları ile Mağrip Arapları hangi düzeyde karşılıklı anlaşabilmektedir? • Arapçayı yabancı dil olarak öğretme materyallerinde standart dil ile konuşma dili nasıl bütünleştirilebilir?