Journals / Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi / 2026 / Cilt: 9 Sayı: 2
Post-Earthquake Psychosocial Adjustment: A Relational Analysis Between Disaster Resilience, Perceived Social Support and Life Satisfaction
- Pages
- 1–1
Abstract
This study aims to examine the mediating role of perceived social support in the relationship between individual disaster resilience and life satisfaction among earthquake survivors. The research hypotheses, which were developed within the framework of the relevant literature, were tested using the data obtained from 418 earthquake survivors living in the earthquake zone. The data were analyzed using SPSS. Descriptive statistics, Pearson correlation analysis, and the PROCESS macro (Model 4) were used to test the mediation model. The findings show that individual disaster resilience has direct and indirect effects on life satisfaction and that perceived social support plays a partial mediating role in this relationship. Accordingly, perceived social support is a critical mechanism through which individual disaster resilience enhances life satisfaction. The findings show that intrinsic resilience and extrinsic support systems are two important factors contributing to individuals’ life satisfaction in the post-earthquake period. Therefore, interventions should focus on a holistic approach that strengthens both individual psychological capacities and community-based support networks.
Özet
Bu araştırmanın amacı, bireysel afet direnci ile yaşam doyumu arasındaki ilişkide algılanan sosyal desteğin aracılık rolünü ortaya koymaktır. İlgili literatür çerçevesinde geliştirilen araştırma hipotezleri deprem bölgesinde yaşayan 418 depremzeden elde edilen veriler üzerinden test edilmiştir. Veriler SPSS üzerinde çalışan paket programı kullanılarak değerlendirilmiştir. Analiz sürecinde; tanımlayıcı istatistikler, Pearson korelasyon analizi ve aracılık testinde PROCESS Macro (Model 4) uygulaması kullanılmıştır. Elde edilen bulgular; bireysel afet direncinin yaşam doyumu üzerinde doğrudan ve dolaylı etkisinin olduğunu ve algılanan sosyal desteğin bu ilişkide kısmi aracılık rolü üstlendiğini göstermektedir. Buna göre bireysel afet direncinin yaşam doyumunu artırıcı etkisinde, algılanan sosyal desteğin kritik bir mekanizma olduğu tespit edilmiştir. Araştırma, içsel direnç ve dışsal destek sistemlerinin, deprem sonrası dönemde bireylerin yaşam memnuniyetine katkıda bulunan iki önemli faktör olduğunu göstermektedir. Bu nedenle, müdahaleler hem bireysel psikolojik kapasiteleri hem de topluluk temelli destek ağlarını güçlendiren bütüncül bir yaklaşıma odaklanmalıdır.