Journals / Aydın İnsan ve Toplum Dergisi / 2026 / Cilt: 12 Sayı: 1
An Investigation of Developmental Risk Factors Predicting Antisocial Behavioral Characteristics among Adolescents Aged 15–18
- Pages
- 67–85
- DOI
- —
Abstract
The involvement of children in delinquent behavior is a complex issue that affects both individual development and the broader social structure. According to the Turkish Penal Code and the Child Protection Law, individuals under 18 who are evaluated for criminal responsibility due to an act are defined as children in conflict with the law. Delinquent behaviors emerging in childhood and adolescence are considered critical developmental indicators, as they increase the likelihood of similar tendencies continuing into adulthood. Therefore, reducing juvenile delinquency is expected to have long-term preventive effects on adult criminality as well. Numerous factors—such as personal characteristics, family relationships, parenting practices, peer influence, and school climate—play a role in delinquent behavior. With ongoing social and technological changes, these risk factors continually evolve. This study examined risk and protective factors influencing antisocial behavior among adolescents aged 15–18. Findings show that a prosocial school environment and effective parenting act as protective factors, whereas risky peer networks, childhood trauma, risky behaviors, family substance use, and attention deficits serve as risk factors.
Özet
Çocukların suça sürüklenmesi, bireysel gelişimi ve toplumsal yapıyı etkileyen karmaşık bir konudur. Türk Ceza Kanunu ve Çocuk Koruma Kanunu’na göre, 18 yaşından küçük olup bir fiil nedeniyle ceza sorumluluğu değerlendirilen bireyler “suça sürüklenen çocuk” olarak tanımlanır. Çocukluk ve ergenlikte ortaya çıkan suç davranışları, yetişkinlikte benzer eğilimlerin sürme riskini artırdığı için kritik bir gelişimsel gösterge olarak görülür. Bu nedenle çocuk suçluluğunu azaltmaya yönelik çalışmaların uzun vadede yetişkin suçluluğunu da düşürebileceği düşünülmektedir. Suç davranışlarında kişisel özellikler, aile ilişkileri, ebeveynlik tutumları, akran çevresi ve okul iklimi gibi birçok etken rol oynar. Ancak toplumsal ve teknolojik değişimlerle bu risk faktörleri sürekli dönüşmektedir. Bu çalışma, 15–18 yaş arası ergenlerde antisosyal davranışı etkileyen risk ve koruyucu faktörleri incelemiştir. Bulgular, pro-sosyal okul ortamı ve etkili ebeveynliğin koruyucu; riskli arkadaşlıklar, çocukluk travmaları, riskli davranışlar, ailede madde kullanımı ve dikkat eksikliğinin risk faktörleri olduğunu göstermiştir.