AN ANALYSIS OF YILMAZ AND İLKKAN IN THE SERIES GİBİ AS MODERN REPRESENTATIONS OF KARAGÖZ AND HACİVAT

GİBİ DİZİSİNDEKİ YILMAZ VE İLKKAN KARAKTERLERİNİN MODERN KARAGÖZ VE HACİVAT BAĞLAMINDA İNCELENMESİ

Abstract

This article aims to conduct a comparative analysis between Yılmaz and İlkkan, two central characters from the Turkish television series Gibi, and the traditional Karagöz and Hacivat figures from the shadow play tradition of Classical Turkish Theatre. Gibi distinguishes itself among contemporary Turkish TV series through its unique narrative style and absurd sense of humor. Within this framework, the study examines how Gibi reinterprets traditional theatrical codes using modern narrative techniques, particularly in terms of humor strategies, character typology, absurd comedy, dialogue construction, and social critique. Elements such as verbal humor, irony, wordplay, and linguistic acrobatics serve as shared comedic devices across both mediums. These features establish aesthetic and thematic affinities between the shadow play tradition and the modern televised narrative. Moreover, the article explores how absurd humor functions as a tool for sociopolitical commentary in both historical and contemporary contexts. The analysis suggests that Yılmaz and İlkkan may be interpreted as contemporary counterparts of Karagöz and Hacivat, embodying a modern iteration of the classic comedic duo. Ultimately, the Gibi series is evaluated not merely as a television comedy but as a narrative form that bridges traditional and modern modes of storytelling, offering insight into the continuity and transformation of comedic expression in Turkish popular culture.

Özet

Bu makale, Türk televizyon dizileri arasında özgün anlatım tarzı, kendine ait biçemi ve absürt mizah anlayışıyla dikkat çeken Gibi dizisinde yer alan Yılmaz ve İlkkan karakterlerini, Geleneksel Türk Tiyatrosu’nun önemli türlerinden biri olan Karagöz gölge oyunundaki Karagöz ve Hacivat tiplemeleriyle karşılaştırmalı olarak incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada, mizahi stratejiler, karakter tiplemeleri, absürt komedi unsurları, diyalog teknikleri ve toplumsal eleştiri biçimleri temel alınarak dizinin, geleneksel tiyatro kodlarını modern anlatı estetiğiyle nasıl harmanladığı tartışılmıştır. Hem Karagöz oyunlarında hem de Gibi dizisinde görülen söz komiği, ironi, deyim oyunları, laf cambazlıkları ve gündelik dilin çarpıtılması yoluyla yaratılan eleştirel mizah, iki anlatı biçimi arasında estetik ve işlevsel bir paralellik kurulmasına imkân tanımaktadır. Makalede ayrıca, absürt mizahın hem geçmişteki tiyatro formlarında hem de günümüz dijital anlatılarında nasıl toplumsal bir eleştiri aracı olarak kullanıldığı sorgulanmakta; Yılmaz ve İlkkan karakterlerinin, Karagöz ve Hacivat’ın çağdaş versiyonları olarak okunabileceği savunulmaktadır. Böylece Gibi dizisi, sadece bir televizyon anlatısı değil, aynı zamanda geleneksel ile modern arasındaki sürekliliği temsil eden bir anlatı formu olarak değerlendirilmiştir.

Keywords: Gibi Dizisi, Karagöz–Hacivat, Geleneksel Türk Tiyatrosu, Mizah, Tipleme, Absürt Komedi