Journals / Kutadgubilig: Felsefe Bilim Araştırmaları / 2024 / Cilt: 0 Sayı 50
On the Ontological Roots of the Possible Worlds Discourse: Leibniz vs Spinoza
- Pages
- 39–56
- DOI
- —
Abstract
This paper pursues two primary objectives. Firstly, it delves into the origins of the discourse on possible worlds within modern ontology, focusing particularly on the metaphysical perspectives of Leibniz and Spinoza. Secondly, it endeavors to illustrate that despite their divergent metaphysical frameworks, which are diametrically opposed on certain theological issues such as the anthropomorphic conception of God, both Leibniz and Spinoza accommodate the discourse on possible worlds through modal logic. To achieve these aims, the article is divided into two sections. The first section elucidates Leibniz’s utilization of the discourse on possible worlds to proffer resolutions to classical philosophical quandaries, including the problem of evil, the Thrasymachus version thereof, the Euthyphro dilemma, and the problem of sin. The second section scrutinizes Spinoza’s metaphysical framework and, in light of his rebuttals against the anthropomorphic portrayal of God, examines the interplay among concepts such as freedom, necessity, perfection, reality, Natura Naturata, and Natura Naturans. The culmination of this investigation leads to the conclusion that the discourse on possible worlds fundamentally resides within the domain of modal logic. Wherever modal logic finds its application within a given metaphysical framework, the discourse on possible worlds naturally follows suit. The study substantiates this assertion through the contrasting metaphysical paradigms of Leibniz and Spinoza, both of which validate the legitimacy of the discourse on possible worlds. In essence, this study contributes to the scholarly discourse by offering a nuanced examination of the metaphysical underpinnings of the discourse on possible worlds, demonstrating its inherent compatibility with modal logic across divergent philosophical frameworks.
Özet
Bu makalenin iki temel amacı bulunmaktadır. İlki, modern ontolojideki olası dünya diskurunun ontolojik kökenlerini özellikle Leibniz ve Spinoza’nın metafizik görüşleri bağlamında araştırmaktır. İkinci amaç, Leibniz ve Spinoza’nın birbirinden farklı metafizik çerçeveleri olmasına rağmen, Tanrı’nın antropomorfik tasviri gibi belirli teolojik konularda keskin bir şekilde zıt görüşlere sahip olsalar bile, her ikisinin de olası dünyalar diskurunu sistemlerinde modal mantık çerçevesinde barındırdığını göstermektir. Bu amaçlar doğrultusunda makale iki bölüme ayrılmıştır. İlk bölüm, Leibniz’in olası dünyalar diskurunu kullanarak klasik felsefi sorunlara, örneğin kötülük problemi, problemin Thrasymachus versiyonu, Euthyphro ikilemi ve günah problemi gibi sorunlara sunduğu çözümleri açıklamaktadır. İkinci bölüm, Spinoza’nın metafizik çerçevesini ve Tanrı’nın antropomorfik betimlemesine karşı savlarını ışığında, özgürlük, zorunluluk, mükemmellik, gerçeklik, Natura Naturata ve Natura Naturans gibi kavramların etkileşimini incelemektedir. Araştırmanın sonucu, olası dünyalar diskurunun kökenlerinin temel olarak modal mantık alanında bulunduğudur. Modal mantığın mevcut olduğu bir metafizik çerçevede olası dünyalar diskuru da doğal olarak mevcuttur. Çalışma, Leibniz ve Spinoza’nın metafizik çerçevelerini karşılaştırarak bu iddiayı desteklemekte ve buna göre her ikisi de olası dünyalar diskuruna ontolojilerinde farklı şekillerde de olsa yer vermektedir. Özünde, bu çalışma, olası dünyalar diskurunun metafizik temellerini incelerken, farklı felsefi çerçeveler arasında modal mantık zemininde ortaklık bulunduğunu göstererek bilimsel yazına katkıda bulunmaktadır.