The Relationship Between Public Expenditure and Economic Growth: Toda-Yamamoto Causality Test in the Sample of Turkey

Kamu Harcamaları ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: Türkiye Örneğinde Toda-Yamamoto Nedensellik Testi

Abstract

In this study, the relationship between public expenditures and economic growth in the Turkish economy during the 1980-2019 period was analyzed. Due to the presence of structural breaks in the study, Lee Strazicich’s (2003) unit root test with structural break was used in addition to the ADF unit root test and the stationarities of the variables were determined. Then, the Toda-Yamamoto causality test was used to determine the causality between public expenditures and economic growth. According to the results obtained, a one-way causality relationship was found from public expenditures to economic growth, namely, the increase in public expenditures has a positive effect on economic growth. However, it has been determined that there are structural breaks in public expenditures and economic growth variables. It has been observed that the structural breaks coincide with the economic crisis periods in Turkey and an increase in public expenditures occurred on the break dates. From this point of view, the fact that there is a causality between the variables and the increase in public expenditures in crisis periods supports the validity of the Keynesian hypothesis for the Turkish economy in the relevant period. As a result, the findings indicate that public expenditures can be used as a stabilization policy tool.

Özet

Bu çalışmada, 1980-2019 döneminde Türkiye ekonomisinde kamu harcamaları ile ekonomik büyüme arasındaki ilişki analiz edilmiştir. Çalışmada yapısal kırılmaların varlığından dolayı, ADF birim kök testine ilave olarak yapısal kırılmalı Lee Strazicich (2003) birim kök testi kullanılmış ve değişkenlerin durağanlıkları tespit edilmiştir. Ardından kamu harcamaları ile ekonomik büyüme arasındaki nedenselliği tespit etmek için Toda-Yamamoto nedensellik testi kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre kamu harcamalarından ekonomik büyümeye doğru tek yönlü nedensellik ilişkisi bulunmuştur. Buna göre kamu harcamalarında meydana gelen artış, ekonomik büyümeyi pozitif yönde etkilemektedir. Bununla birlikte kamu harcamaları ve ekonomik büyüme değişkenlerinde yapısal kırılmaların olduğu tespit edilmiştir. Yapısal kırılmaların Türkiye’nin ekonomik kriz dönemlerine denk geldiği ve söz konusu kırılma tarihlerinde kamu harcamalarında bir artışın meydana geldiği görülmüştür. Buradan hareketle, hem değişkenler arasında bir nedenselliğin olması hem de kriz dönemlerinde kamu harcamalarının artması, ilgili dönemde Türkiye ekonomisi için Keynesyen hipotezin geçerli olduğunu destekler nitelikteki sonuçlara ulaşılmıştır. Sonuç olarak elde edilen bulgular, kamu harcamalarının bir istikrar politikası aracı olarak kullanılabileceğine işaret etmektedir.