A STYLE AGAINST THE FUNCTION OF WRITING: ASEMIC WRITING

Abstract

Throughout history, writing has developed through various cultures and has reached its forms used today. While some of these are composed of visual images, others are analyzed with a system of letters and/or similar images based on a certain alphabet. Letters have become pictorial forms beyond the visualization of information.In its journey through history, writing has sometimes become a source of inspiration for artists by loosing its status as a pictorial representation of sounds, sometimes it has been transformed into shapes that contain experimentation and originality in an unreadable dimension contrary to its own nature. Asemic writing refers to an ‘open’ meaning that emphasizes the absence of a sign, rather than meaninglessness. The feature that it hides is revealed by pure aesthetic forms that looks like a language that is under construction but the meaning it contains can never be solved. The artist who explores beyond the norms of writing with Asemic writing can produce artworks that can reach out every audience, regardless of language and alphabet. Within the scope of the research, the history, evolution, purpose and foundations of Asemic writing are discussed, and Asemic writing expressions within the framework of typographic approaches in modern art movements are questioned. By giving examples of contemporary artists who produce works in the Asemic writing genre, attention is drawn to this understanding of art.

Özet

Yazı, tarih boyunca çeşitli kültürlerden geçerek gelişmiş ve günümüzde kullanılan hallerine kavuşmuştur. Bunların bazıları görsel imgelerden oluşurken, bazıları da belli bir alfabeye dayalı harf ve/veya benzeri imgeler sistemi ile çözümlenmiştir. Harfler, sadece bilginin görselleştirilerek okutulmasının ötesinde resimsel biçimler haline de getirilmiştir. Tarihteki bu yolculuğunda yazı, kimi zaman sesin harf görünümüden sıyrılarak sanatçılara ilham kaynağı olmuş, kimi zamansa kendi doğasına aykırı olarak okunamayan boyutta deneysellik ve özgünlük içeren şekillere dönüşmüştür. Asemik yazı, anlamsızlıktan öte, işaretin yokluğunu vurgulayan bir tür ‘açık’ anlamlı yazıyı ifade eder. Gizlediği özellik, yapım aşamasında olan ama içerdiği anlamı asla çözülemeyen bir dilmiş gibi görünen saf estetik formlar ile ortaya çıkmaktadır. Asemik yazı ile yazı normunun dışına çıkan sanatçı, konuşulan dil ve kullanılan alfabe fark etmeksizin, her izleyiciye ulaşabildiği eserler üretebilmektedir. Bu sayede sağlanan kültürlerarası akışkanlık ile Asemik yazı küresel olarak yaygınlaşmaya devam etmektedir. Bu araştırma kapsamında Asemik yazının tarihçesi, geçirdiği evrim, amacı ve temelleri ele alınmakta, modern sanat akımlarındaki tipografik yaklaşımlar çerçevesindeki Asemik yazı anlatımları sorgulanmaktadır. Asemik yazı türünde eserler üreten çağdaş sanatçılardan da örnekler verilerek, bu sanat anlayışına dikkat çekilmektedir.