POSTKOLONYAL BİR “DAVA” OLARAK “YENİ TÜRKİYE”NİN YENİ ULUSU

Özet

Öz Bu çalışmanın amacı AKP‟nin ulus inşa sürecini postkolonyal milliyetçilik açısından değerlendirmektir. AKP‟nin “Yeni Türkiye” sloganı ve dava misyonu arasındaki ilişki ve çelişkilerin, AKP‟nin kendisini yerleştirdiği postkolonyal bağlamda çözümlenmesinin, AKP‟nin “ulusu”nu anlamak açısından elzem olduğu düşünülmektedir. AKP‟nin dinsel milliyetçiliğinin postkolonyal milliyetçilik bağlamında değerlendirilmesinin temel nedeni, AKP‟nin kendisini sömürgeci bir düzeni yıkan kurucu iktidar olarak görmesi ve dayandığı tabanın da kendisini bir ulusal kurtuluş hareketi gibi tanımlamasıdır. AKP‟nin “sömürgecisi” fiili bir işgalci değil, zihniyet işgalcisidir ve bu “öteki” genel bağlamda Batı olarak kodlansa da Türkiye özelinde Kemalizmdir. AKP‟nin kendi “sömürgecisi”ne karşı geliştirdiği postkolonyal miliyetçilik Partha Chatterjee‟nin postkolonyal milliyetçilikler içi sunduğu 3 evrede ve Chatterjee‟nin maddi-manevi alan kavramları çerçevesinde incelenecek (1996); özellikle AKP‟nin kurucu aktör olduğu varış evresi ve bu evredeki ulus inşa sürecine odaklanılacaktır.