Identity of Degree Programs in Communications: Academic Mobility between Universities and Fields of Study

İletişim Programlarının Kimliği: Üniversiteler ve Alanlar ArasıAkademik Hareketlilik

Abstract

This study investigates the academic identity of communications programs in Turkey by comparing facultymembers’ current institutional affiliations, their alma maters, and their fields of doctoral study. It analyzes thefields of study and institutional mobility of all faculty members working in communications programs at Turk ish universities to assess the degree of academic inbreeding as well as interdisciplinary employment in theseprograms. We obtained the data for our study through the academic search engine of Turkey’s Council of HigherEducation (CoHE). We then used quantitative content analysis to analyze the personal data of 1,173 facultyworking in communications programs across sixty-seven universities. The results show that communicationsprograms at Turkish universities are predominately staffed by graduates of faculties established before 1992,though those at younger universities and private universities have a relatively greater share of graduates fromnewer programs. Older programs are somewhat closed to those with degrees from other universities. As forfields of study, four-fifths of faculty members working in communications programs in Turkey have a PhD inthe field of communications. This proportion was highest in younger universities, from which we conclude thatnewer programs are somewhat closed to graduates from outside the field of communications.

Özet

İletişim programlarının akademik kimliğine ışık tutmayı amaçlayan bu çalışma, öğretim üyelerinin doktora alanları ile doktora yaptıkları ve çalıştıkları üniversiteler karşılaştırarak, alanlar ile üniversiteler arası hareketliliği ilk defa analiz etmekte ve iletişime ilişkin daha önceki çalışmalarda değinilmeyen akademik içten beslenmeye (inbreeding) ilişkin mevcut durumu ortaya koymaktadır. Araştırmanın nesnesi, Türkiye’deki tüm iletişim programlarında çalışan öğretim üyeleridir. Araştırma verileri, Yükseköğretim Kurulu (YÖK) Akademik arama motoru yardımıyla elde edilmiştir. Türkiye’de 67 üniversitede bulunan 72 yüksekokul ve fakültelerdeki tüm iletişim programlarında çalışan 1173 öğretim üyesi çalışmaya dâhil edilmiştir. Veriler, nicel içerik analiziyle çözümlenmiştir. Çalışmada, 1992 yılından önce kurulan üniversitelerin, ülkenin her tarafındaki iletişim programlarını besledikleri tespit edilmiştir. 1992 yılından sonra kurulan üniversitelerin de doktora mezunu vererek hem kendilerini hem de bazı vakıf üniversitelerini besledikleri görülmüştür. Alan bazında yapılan analizlerde, iletişim programlarında çalışan öğretim üyelerinin beşte dördünün iletişim alanında doktoraya sahip olduğu görülmüştür. Sonuçta, yeni programların iletişimci olmayanlara, eski programların ise kendi mezunları olmayanlara karşı nispeten kapalı bulunduğu tespit edilmiştir.