Tiyakloprid ve d-tubokurarin’in Rana ridibunda kas dokusu üzerine toksik etkilerinin elektrofizyolojik olarak değerlendirilmesi

Özet

Amaç: Bu çalışmada, neonikotinoid bir insektisit olan tiyakloprid ve antagonisti d-tubokurarin’in kurbağa gastrokinemius kası mekanik aktivite parametreleri üzerine etkilerinin doza ve uygulama süresine bağlı olarak araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmada 1x10-3, 1x10-4, 1x10-5 ve 1x10-6 M derişimlerde tiyakloprid, 1x10-5 M tiyakloprid + 1x10-4 M d-tubokurarin kombinasyonu, 1x10-6 M tiyakloprid + 1x10-5 M d-tubokurarin kombinasyonu olmak üzere 6 deney grubu oluşturulmuştur. Tüm deney gruplarında agonist ve antagonistin etkileri eşit sayıda denek üzerinde çalışılmıştır (N=8). Ölçümler 0, 30, 60, 90 ve 120. dakikada alınmış ve 0. dakikada alınan ölçümler kontrol değeri olarak kabul edilmiştir. İskelet kası mekanik aktivitesini kayıtlamak için, BIOPAC MP 100 Acqusition sistemi kullanılmıştır ve bu kayıtlardan kasılma kuvveti, kasılma süresi ve gevşeme süresi ölçülmüştür. Bulgular: Elde edilen bulgularda, tiyakloprid kontrol gruplarına göre, kasılma kuvvetini %35-97, kasılma süresini %18-75, gevşeme süresini %33-71 oranlarında istatistiksel olarak anlamlı biçimde azaltmıştır (p<0.05). Benzer şekilde, tiyakloprid ve d-tubokurarin karışımı kontrol gruplarına göre, kasılma kuvvetini %57-94, kasılma süresini %23-59, gevşeme süresini ise %34-70 oranlarında anlamlı biçimde azaltmıştır (p<0.05). Sonuç: Tiyakloprid ve d-tubokurarin’in gastrokinemius kasının kasılma kuvvetini, kasılma ve gevşeme sürelerini anlamlı biçimde düşürmesi, bu insektisit ve antagonistinin çizgili kaslar üzerinde toksik etkisi olabileceğini düşündürmüştür. Anahtar sözcükler: Tiyakloprid, d-tubokurarin, gastrokinemius, kasılma kuvveti