Journals / Demiryolu Mühendisliği
Demiryolu Mühendisliği
ULAKBİM TR Dizin, ve SOBIAD' da taranmaktadır. Makaleler DOI numarası almaktadır. Ocak ve Temmuz aylarında düzenli ve vaktinde yayınlanır. Açık erişimli ve ücretsizdir. Dünyanın farklı ülke ve üniversitelerini temsil eden en az beş değişik üniversitenin öğretim üyelerinden oluşan yayın/danışma kuruluna sahip uluslararası hakemli bilimsel bir dergidir. Yayın dili Türkçe ve İngilizcedir. Tüm makalelere Çifte-kör hakemlik (en az 2, ortalama 4-5 hakem ile) süreci uygulanır. 2014'den beri yayımlanmaktadır.
The text below is the publisher’s statement in the catalog record. AJIndex has not rechecked it. AJIndex is not a submission system.
Aim
Amaç ve Kapsam Ulaşım sektörünün gelişmesiyle; ülkelerin içinde gelir dağılımı dengeli olmakta, bölgesel kaynakların dağıtımının maliyeti azalmakta, iç ve dış pazara yönelik üretim yapılabilmektedir. Böylece ülkenin ekonomisi büyümekte ve refah seviyesi artmaktadır. Ulaşım sektörüne gerekli önemin verilmesi ülkelerin ekonomik büyümelerini hızlandırmaktadır. Cumhuriyetin 1950 yılına kadar olan döneminde, doğru bir ulusal politika olarak demiryollarına önem verilmiştir. Gerçekleştirilen planlar sonucunda, ülkenin önemli yerleşim ve üretim merkezleri demiryolu ağlarıyla birbirine bağlanmıştır. 1940’lara kadar süren bu demiryolu inşa döneminden sonra demiryolları için durgunluk dönemi başlatmış, 1990' lara kadar devam etmiştir. Türkiye’de ulaştırma modlarında yolcu ve yük taşımacılığında karayolu hâkimdir. Türkiye’deki yolcu trafiği ve yük trafiği artışının devam edeceği düşünüldüğünde, yolcu ve yük taşıma talebinin artık tamamen karayolu ağırlıklı olarak sürdürülebilmesi mümkün görülmemektedir. Raylı sistemlerin etkin bir şekilde kullanılması vazgeçilmez bir zorunluluktur. Bu durum son yıllarda diğer ulaştırma modlarına yapılan yatırımlarla değişmeye başlamış, özellikle raylı sistem taşımacılığında şehirlerarası ve kentiçi taşımacılık oranı artış eğilimindedir. Son yıllarda Asya’dan Avrupa’ya yapılan ticaretin artması, Türkiye’nin de bu koridorlar üzerinde bulunması sebebiyle ulaştırma sektörü daha önemli hale gelmiştir. Türkiye jeopolitik konumu gereği uluslararası ulaştırma koridorlarının geçiş merkezinde bulunmaktadır. 2017 yılında açılan Bakü-Tiflis-Kars (BTK) demiryolu hattı ile; Çin'den yola çıkan yükün Kazakistan ve Türkmenistan üzerinden Hazar Denizi ile Bakü Alat Limanı'na, oradan da Gürcistan ve Türkiye üzerinden Avrupa'ya taşınması mümkün hale gelmiştir. Bakü-Tiflis-Kars projesi ile bölgede yeni bir enerji koridoru yaratılmıştır. Türkiye’nin; BTK ve Marmaray projeleriyle ile birlikte Çin-Avrupa demiryolu trafiğinde önemli bir rol üstlenmesi öngörülmektedir. Türkiye yüksek hızlı tren hatları ile 2009 yılında tanışmıştır. 2011 tarihinde Ankara–Konya, 2013 tarihinde Eskişehir–Konya, 2014 tarihinde Ankara-İstanbul ve İstanbul-Konya, 2023 tarihinde Ankara-Sivas hatları yapımı ve hizmete açılmasıyla beraber 2023 yıl sonunda ? kilometrelik Yüksek Hızlı Tren Hattı işletmeciliğine ulaşılmıştır. Ankara-İzmir ve Bandırma-Bursa-Yenişehir-Osmaneli projeleri için yapım çalışmaları hızla sürmektedir. Ülkemizde kara araç sayısının her yıl artması, nüfus yoğunluğunun belirli bölgelerde toplanması gibi sebeplerle, ulaştırma sektöründeki enerji tüketimi her yıl düzenli olarak artmaktadır. Ulaşım sektörünün petrol ürünlerine, dolayısıyla neredeyse tamamen ithal kaynaklara olan bağımlılığı hem Türkiye enerji sektörü hem de çevre için önemli sorunlar doğurmaktadır. Artışın hızla devam ettiği düşünüldüğünde enerji tüketimi ve çevresel etkileri azaltmak açısından taşıma talebinin artık neredeyse tamamının karayolu ile sürdürülebilmesi mümkün görülmemektedir. Son 20 yılda Türkiye’deki kent nüfus sayısının neredeyse iki katına çıkmış olması yoğun yerleşim bölgeleri oluşmasını sağlamıştır ve bu da ulaşım ihtiyaçlarındaki artışı doğurmuştur. Şehirlerdeki hızlı büyüme ve nüfus artışından çok daha hızlı meydana gelen araç sayısındaki artış özellikle büyük şehirlerde trafik sıkışıklığı, gürültü kirliliği, hava kirliliği gibi sorunların artmasına neden olmuştur. Fosil yakıtlarla işletilen konvansiyonel karayolu toplu taşıma araçlarının gerek çevre kirliliğini arttırdığı gerek yeterli güvenilirlik, konfor, hız sağlayamadığı için efektif çözüm olmadığı görülmüştür. Bu sorunlara ancak raylı sistem taşımacılığının çözüm olacağı düşünülmektedir. 1950li yıllardan 1990lı yıllara kadar çoğu ülkede olduğu gibi Türkiye’de de demiryolu ile yük ve yolcu taşımacılığı oranı azalmıştır. Demiryolu taşımacılığı oranındaki düşüşün ana nedeninin demiryolu sektörünün devlet tekelinde olması ve bu nedenle rekabetin olmaması olduğu düşünülmüştür. Demiryolu taşımacılık ora
Scope
ULAKBİM TR Dizin, ve SOBIAD' da taranmaktadır. Makaleler DOI numarası almaktadır. Ocak ve Temmuz aylarında düzenli ve vaktinde yayınlanır. Açık erişimli ve ücretsizdir. Dünyanın farklı ülke ve üniversitelerini temsil eden en az beş değişik üniversitenin öğretim üyelerinden oluşan yayın/danışma kuruluna sahip uluslararası hakemli bilimsel bir dergidir. Yayın dili Türkçe ve İngilizcedir. Tüm makalelere Çifte-kör hakemlik (en az 2, ortalama 4-5 hakem ile) süreci uygulanır. 2014'den beri yayımlanmaktadır.
Editorial board
Ömür Akbayır
Contact
Not stated
Frequency
2
Submission link
Not stated. Journal website