SavedAdd your journal

Journals / İlköğretim Online / 2017 / Cilt: 16 Sayı: 1

İlkokul Öğrencilerinin Sürekli Kaygı, Yetkinlik ve Üzüntü Yönetimine İlişkin Araştırma

Tuğba Seda Çolak
Gülperi Eren
Uğur Doğan
Pages
1–1
Publication Date
2016-12-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Gelecek çalışmalar ve alan çalışanları için önerilerde bulunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı, ilkokul düzeyindeki öğrencilerin sürekli kaygı düzeyleri ile öz yeterlik düzeyleri ve üzüntülerini yönetme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesidir.
📊
Key Findings & Data:Hüseyin Mümtaz Ataman İlkokulu bünyesindeki 2. 3. ve 4. sınıf öğrencileri 105 kız öğrenci ve 106 erkek öğrenci olmak üzere toplam 211 öğrenci oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Gelecek çalışmalar ve alan çalışanları için önerilerde bulunulmuştur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu araştırmanın amacı, ilkokul düzeyindeki öğrencilerin sürekli kaygı düzeyleri ile öz yeterlik düzeyleri ve üzüntülerini yönetme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmanın çalışma grubunu Muğla İli Bodrum İlçesi Ortakent Dr. Hüseyin Mümtaz Ataman İlkokulu bünyesindeki 2. 3. ve 4. sınıf öğrencileri 105 kız öğrenci ve 106 erkek öğrenci olmak üzere toplam 211 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veriler için Sürekli Kaygı ölçeği (Nasıl hissediyorum? Anketi) , Öz-Yeterlik Ölçeği ve Üzüntü Yönetimi Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin istatistiksel analizi için Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu, t-testi, regresyon analizi ve yapısal eşitlik modeli kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, üzüntü yönetiminin yetkinliği, yetkinliğin de sürekli kaygıyı anlamlı düzeyde açıkladığı ancak üzüntü yönetiminin sürekli kaygıyı anlamlı düzeyde açıklamadığı belirlenmiştir. Bunun yanı sıra araştırmada kullanılan kavramlar cinsiyet değişkeni açısından değerlendirildiğinde anlamlı bir fark bulunmamıştır. Bulgular alan yazın ışığında tartışılmıştır. Gelecek çalışmalar ve alan çalışanları için önerilerde bulunulmuştur.

🔖

Cite This Article

Çolak, T. S., Eren, G., Doğan, U. (2016). İlkokul Öğrencilerinin Sürekli Kaygı, Yetkinlik ve Üzüntü Yönetimine İlişkin Araştırma. İlköğretim Online, Cilt: 16 Sayı: 1, 1–1. https://ajindex.com/articles/998656

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (20)

  1. Akar, C. (2008). Öz-Yeterlik İnancı ve İlkokuma Yazmaya Etkisi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1(2), 185-198.
  2. Akçay, C. ve Çoruk, A. (2012). Çalışma Yaşamında Duygular ve Yönetimi: Kavramsal Bir İnceleme. Eğitimde Politika Analizi, 12 (1), 3-25.
  3. Akın, A. Sarıçam, H., Akkuş, Z., Akın, Ü., Bilgin, O., & Uğur, E. (2014). Çocuklar İçin Üzüntü Yönetimi Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. 13. Sınıf Öğretmenliği Kongresi, 29-31
  4. Mayıs, Kütahya Akova, O. ve Işık, K. (2008). Otel İşletmelerinde Stres Yönetimi: İstanbul’daki Beş Yıldızlı Otel İşletmelerinde Bir Araştırma. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(1), 17-44.
  5. Alisinanoğlu, F. ve Ulutaş, İ. (1999). Çocuklarda kaygı ve bunu etkileyen etmenler. Çocuklarda Kaygı ve Bunu Etkileyen Faktörler. Milli Eğitim Dergisi, 145, 15-19.
  6. Alisinanoğlu, F. ve Ulutaş, İ. (2003). Çocukların Kaygı Düzeyleri ile Annelerinin Kaygı Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Eğitim ve Bilim, 28 (128), 65-71.
  7. Alper, Y., Bayraktar, E. ve Karaçam, Ö. (2001). Herkes için Psikiyatri (1. baskı). İstanbul:
  8. Gendaş Kültür Yay. Aral, N. ve Başar, F. (1998).
  9. Çocukların Kaygı Düzeylerinin Yaş, Cinsiyet, Sosyoekonomik Düzey ve Ailenin Parçalanma Durumuna göre İncelenmesi. Eğitim ve Bilim, 22, 110-120.
  10. Barutçugil, İ. (2004). Organizasyonlarda Duygu Yönetimi. İstanbul:
  11. Kariyer Yayınları.
  12. Birkök, C. (2004). Poliste Çatışma ve Stres Yönetimi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 1(1), 1-9.
  13. Burger, J. (2006). Kişilik (1. baskı). İstanbul:
  14. Kaknüs yay. Cenkseven, F. (2003). Öfke Yönetimi Becerileri Programının Ergenlerin Öfke ve Saldırganlık Düzeylerine Etkisi. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 2(4), 153-167
  15. Cüceloğlu, D. (2004). İnsan ve Davranışı (13. baskı). İstanbul:
  16. Remzi kitapevi Çetin, B. (2013). Çocuklar için Öz-Yeterlik Ölçeğinin İlköğretim 4. ve 5.Sınıf Öğrencilerinin Akademik Başarısını Yordaması. Kastamonu Eğitim Dergisi, 21(3), 1117-1132.
  17. Dinçmen, K. (2004). Psikiyatri (1. baskı). İstanbul:
  18. Arion yay. Geçtan, E. (1995). Psikodinamik Psikiyatri ve Normal Dışı Davranışlar. İstanbul: Remzi Kitabevi,11. Basım. Güçlü, N. (2001). Stres yönetimi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(1), 91-109.
  19. Holodynski, M. & Friedlmeier, W. (2006). Development of emotions and emotion regulation. New York: Springer Science+Business Media, Inc. Horney, K. (1998). Çağımızın Nevrotik Kişiliği (3. baskı). Ankara:
  20. Öteki Psikoloji Dizisi Hurrel, K.E., Hudson, J.L. & Schniering, C.A. (2015). P