Journals / ISGUC The Journal of Industrial Relations and Human Resources / 2009 / Cilt: 11 Sayı: 3

Relationship between Human Resource Practices and Affective Commitment: An Analysis on Sales Forces in Medical Firms

İnsan Kaynakları Uygulamaları ve Duygusal Bağlılık Arasındaki İlişki: İlaç Firmaları Satışgücü Üzerine Bir Analiz

Pages
131–148
Publication Date
2009-09-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The results of study also highlight sales forces in medical firms have perceived HR practices in the same way.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The aim of this study is to explore relation between human resource (HR) practices and affective commitment and to determine how HR practices affect on affective commitment of sales forces in medical firms.
📊
Key Findings & Data:HR practices include staffing, training, performance appraisal and wage.
💡
Conclusion & Impact:The results of study also highlight sales forces in medical firms have perceived HR practices in the same way.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İnsan kaynakları uygulamaları · Duygusal bağlılık · İlaç firmaları

Abstract

The aim of this study is to explore relation between human resource (HR) practices and affective commitment and to determine how HR practices affect on affective commitment of sales forces in medical firms. HR practices include staffing, training, performance appraisal and wage. The results of this study highlight that HR practices partly generate affective commitment for sales forces in medical firms. Another aim of this study is to determine the variance between sales force demography to understand their perceptions about HR practices in medical firms. One-way ANOVA show there is only difference between employees of firms on performance appraisal. The results of study also highlight sales forces in medical firms have perceived HR practices in the same way.

Özet

Bu çalışmanın temel amacı; insan kaynakları uygulamaları ile duygusal bağlılık arasında satış gücü üzerinde nasıl bir ilişki olduğunu ve etkisini incelemektir. İşe alma, eğitim, performans değerleme ve ücretleme insan kaynakları uygulamaları olarak araştırmada dikkate alınmıştır. Araştırma sonucuna göre, insan kaynakları uygulamalarının ilaç firmalarının satışgücü elemanlarında kısmen duygusal bağlılık geliştirdiği anlaşılmaktadır. Çalışmanın bir alt amacı olarak ise insan kaynakları uygulamalarının firmanın satış gücü elemanları üzerinde cinsiyet, yaş, gelir ve firmanın personel sayısı bakımından farklılıklar gösterip göstermediğini tespit etmektir. Yapılan t testi ve one-way ANOVA testi sonuçlarına göre sadece performans değerleme uygulamasında firmaların personel sayısı bakımından farklılıklar vardır. Bu sonuçlar satış gücü elemanlarının insan kaynakları uygulamalarını aynı şekilde algıladığını göstermektedir.

🔖

Cite This Article

İPÇİOĞLU, Y. D. D. İ., UYSAL, Y. D. D. G. (2009). Relationship between Human Resource Practices and Affective Commitment: An Analysis on Sales Forces in Medical Firms. ISGUC The Journal of Industrial Relations and Human Resources, Cilt: 11 Sayı: 3, 131–148. https://ajindex.com/articles/998119

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Adkins, C. L., Russell, C. J. ve Werbel, J. D. (1994) “Judgments of Fit in the Selection Process: The Role of Work Value Con- gruence.” Personnel Psychology, 47, (3): 605-623.
  2. Akduman, Hüseyin (2008) İnsan kaynakları mı? Personel mi? Aradaki fark nerede? http://www.tibbimumessil.com/SWA rticle.aspx?IcerikId=2271, (01.12.2008).
  3. Albayrak, A. S. ve diğerleri (2005), SPSS Uy- gulamalı Çok Değişkenli İstatistik Tek- nikleri, Ed. Şeref Kalaycı, Asil yayın Dağıtım, Ankara.
  4. Aldemir, C, Ataol, A. Ve Budak, G. (2001),
  5. İnsan Kaynakları Yönetimi, Barış Ya- yınları, İzmir.
  6. Allen, N. J. ve Grisaffe, D. B. (2001) “Emplo- yee Commitment to The Organization and ping the Linkages.” Human Resource Management Review, 11: 209-236.
  7. Alpkökin, İpek (2008) “İlaç Sektörü Büyü- yor, Eleman Alımı Hızlanıyor.” Sabah Gazetesi İşte İnsan Eki, İstanbul.
  8. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktoroğlu, S. Ve Yıldırım, E. (2004), Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri SPPS Uygula- malı, Sakarya Kitabevi,
  9. Sakarya. Baş, T. (2001),
  10. Anket, Seçkin Yayıncılık, An- kara. Batt, Rosemary (2002) “Managing Customer Services: Human Resource Practices, Quit Rates, Academy of Management Journal, 45 (3): 587-597.
  11. Bayraktaroğlu, Serkan, İnsan Kaynakları Yö- netimi, Sakarya Yayıncılık, Adapazarı. Brett, J. F. ve VandeWalle, D. (1999) “Goal Orientation and Goal Content as Pre- dictors of Performance in a Training Program.” Journal of Applied Psycho- logy, 84 (6): 863- 873. Cappelli, Peter (2000) “Managing Without Commitment,” Organizational Dyna- mics, 28 (4): 11-24.
  12. Clugston, Michael (2000) “The Mediating Ef- fects of Multidimensional Commitment on Job Satisfaction and Intent to Leave.” Journal of Organizational Behavior, 21: Hanisch, K. A. ve Hulin, C. L. (1994) “Two- Stage Sequential Selection Procedures Using Ability and Training Perfor- mance: Incremental Validity of Beha- vioral Consistency Measures.” Personnel Psychology, 47 (4): 767-785.
  13. Heneman, Robert L., Greenberger, D. B. ve Strasser, S. (1988) “The Relationship Between Pay-for-Performance Percep- tions and Pay Satisfaction.” Personnel Psychology, 41 (4): 745-759.
  14. Huselid, Mark A. (1995) “The Impact of Human Resource Management Practi- ces on Turnover, Productivity, and Cor- porate Financial Performance,” Academy of Management Journal, 38 (3): 635-672.
  15. Jawahar, I. M. (2001) “Attitudes, Self-Moni- toring, And Appraisal Behaviors.” Jo- urnal (5): 875-883.
  16. Keeping, Lisa M. ve Levy, P.E. (2000) “Per- formance Appraisal Reactions: Measu- rement, Modeling,