SavedAdd your journal

Journals / ISGUC The Journal of Industrial Relations and Human Resources / 2013 / Cilt: 15 Sayı: 1

İç Odaklı Örgüt Kültürünün Yenilikçi Davranışa Etkisinde Personel Güçlendirmenin Aracılık Rolü

Dr. Abdullah ÇALIŞKAN
Pages
88–112
Publication Date
2013-03-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The results of the analysis indicate that group culture and hierarchical culture affect innovative behaviour positively and empowerment has a partial mediating role in that effect.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The aim of this study is to investigate the effect of group and hierarchical culture on the employees’ innovative behaviors and the mediating role of empowerment on this effect.
📊
Key Findings & Data:The data used in the analysis is obtained through questionnaires filled out by 510 employees of the private firms in the defense sector in Ankara.
💡
Conclusion & Impact:The results of the analysis indicate that group culture and hierarchical culture affect innovative behaviour positively and empowerment has a partial mediating role in that effect.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Grup Kültürü · Hiyerarşik Kültür · Yenilikçilik

Abstract

The aim of this study is to investigate the effect of group and hierarchical culture on the employees’ innovative behaviors and the mediating role of empowerment on this effect. The relationship between the aforementioned variables is analyzed by using a set of statistical techniques, i.e., factor analysis, regression analysis, and sobel tests. The data used in the analysis is obtained through questionnaires filled out by 510 employees of the private firms in the defense sector in Ankara. The results of the analysis indicate that group culture and hierarchical culture affect innovative behaviour positively and empowerment has a partial mediating role in that effect.

Özet

Bu çalışmanın amacı grup kültürü ve hiyerarşik kültürün çalışanların yenilikçi davranışına etkisi ve bu etkide personel güçlendirmenin aracılık rolünün tespit edilmesidir. Söz konusu değişkenler arasındaki ilişki; faktör analizi, regresyon analizi ve sobel testleri gibi istatistiksel yöntemler ile analiz edilmiştir. Çalışmada Ankara ilinde faaliyet gösteren ve savunma sektöründe yer alan özel işletmeler ele alınmıştır. Bu konuda hazırlanan anket formu ile 510 çalışandan toplanan veriler kullanılarak çalışmada yer alan değişkenler arasındaki ilişkiler belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışma sonucunda, grup kültürü ve hiyerarşik kültürün yenilikçi davranışı olumlu yönde etkilediği ve personel güçlendirmenin bu ilişkide kısmi aracılık etkisinin olduğu belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

ÇALIŞKAN, D. A. (2013). İç Odaklı Örgüt Kültürünün Yenilikçi Davranışa Etkisinde Personel Güçlendirmenin Aracılık Rolü. ISGUC The Journal of Industrial Relations and Human Resources, Cilt: 15 Sayı: 1, 88–112. https://ajindex.com/articles/998014

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Akkoç, İ., Turunç, Ö. ve Çalışkan, A. (2011), Gelişim Kültürü Ve Lider Desteğinin Yenilikçi Davranış ve İş Performansına Etkisi: İş-Aile Çatışmasının Aracılık Rolü, İşgüç Kaynakları Dergisi, Ekim- 2011, Cilt: 13, S. 04, S.: 83-114. ve İnsan Alexander, P. (1992), Empowerment and Its Four Slogan or Operating Principle?, Journal for Quality and Participation, October, S. 15, No. 5, s. 26. Empowerment… Amabile, T. R., Conti, H. Coon, J. L., ve Herron, M. Environment for Creativity, Academy of Management Journal, 39, 1154-1184.
  2. Ataman, G. (2003), Örgüt Tasarımında Yeni Tekniklerin Lisansüstü Eğitim Üzerindeki Etkileri, Öneri Dergisi, Cilt: 5, Sayı: 20, Yıl: 10, Haziran, İstanbul.
  3. Axtell, C. M., Holman, D. J., Unsworth, K., Wall, T.D., Waterson, P. ve Harrington, E. (2000), Shopfloor Innovation: Facilitating The Suggestion and Implementation of Ideas, Journal of Occupational and Organizational Psychology, 73, s. 265– Baron, R. M. ve Kenny, D. A. (1986), The Moderator Mediator Variable Distinction in Conceptual, Strategic, and Statistical Considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51, s. 1173-1182.
  4. Bass, B. M. (1985), Leadership and Performance Beyond Expectations, New York: Free Press.
  5. Bates, R. ve Khasawneh, S. (2005),
  6. Culture, Organizational Learning Transfer Climate and Perceived Innovation in Jordanian Organizations, International Journal of Training and Development, 9(2), s. 96-109.
  7. Bell, G. G. (2005),
  8. Clusters, Networks And Firm Innovativeness, Strategic Management Journal 26 (3), s. 287-295.
  9. Berrio, A. A. (2003), An Organizational Culture Assessment Using the Competing Values Framework: A Profilie of Ohio State University Extension, 41, s. 2. Journal of Buchanan, D. ve Huczynski, A. (1997),
  10. Organizational Behaviour, Prentice Hall, Inc., London. Bunch, K. J. (2007), Training Failure as A Consequence of Organizational Culture, Human Resource Development Review, 6:2, s. 142-163.
  11. Caldwell, D.F. ve O’Reilly, C. (2003), The Determinats Of Team-Based Innovation İn Organizations, Small Group Resarch, 34(4), P. 497-517.
  12. Cameron K. S. ve Quinn, R. S. (1992), Report on “Diagnosing Organizational Culture”, Massachusetts, Adison-Wesley, s. 242. Changing Cameron K. S. ve Whetten, D. A. (1996), Organizational Effectiveness and Quality: The Second Generation, Handbook of Theory and Research, 11, s. 265–306.
  13. Castka P., Bamper C. J., Sharp J. M. ve Belohoubek P. (2001), Factors Affecting Successful Implementation Of High Performance Teams, Team Performan