Journals / Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi / 2014 / Sayı: 35

The Committee of Union and Progress and Turkism Policy

İttihat ve Terakki Cemiyeti ve Türkçülük Politikası

Pages
217–244
Publication Date
2016-06-02
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this text Committee of Union and progress approach to Turkism idea is examined.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Towards the end of the 19th century, one of the most important movements of thought with the aim of saving the government along with Ottoman Modernization was Turkism and one of the political unions of that period was Committee of Union and progress (İttihat ve Terakki ).
📊
Key Findings & Data:The Committee of Union, which has a deep effect on late history of Turkey, was first established in 1889 with the name of ‘İttihat‐i Osmanî’ (Ottoman Union Society) by the students of first Ottoman medical school called ‘Mektebi Tıbbiye‐i Şahane’ as a secret organization.
💡
Conclusion & Impact:In this text Committee of Union and progress approach to Turkism idea is examined.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İttihat ve Terakki · Türkçülük · Osmanlı

Abstract

Towards the end of the 19th century, one of the most important movements of thought with the aim of saving the government along with Ottoman Modernization was Turkism and one of the political unions of that period was Committee of Union and progress (İttihat ve Terakki ). Turkism movement started to rise when Committee of Union and progress started to lean to‐wards that notion during the second Ottoman Constitutional Monarchy era and especially after the wars of Balkan. The Committee of Union, which has a deep effect on late history of Turkey, was first established in 1889 with the name of ‘İttihat‐i Osmanî’ (Ottoman Union Society) by the students of first Ottoman medical school called ‘Mektebi Tıbbiye‐i Şahane’ as a secret organization. This association, after combining with another association called Commit‐tee of Union and progress, established in Paris, France by Ottoman intelligentsia in the same year, took the name of CUP. CUP had a political power in 1907 after uniting with the Otto‐man Freedom Society (Osmanlı Hürriyet Cemiyeti), founded with the attempts of Ottoman third legion’s officers in 1906. This community was called Committee of Union (İttihat ve Terakki) for a while, but later it was known as CUP. Committee of Union and progress Association came up when a multinational government (Ottoman Empire) was about to break down. Their aim was to save the government and help it to continue its existence. Despite all of these facts determining the ideology of Committee of Union and progress Association is not easy. There were a lot of members that has Turkish Nationalism ideas. Moreover in the association there were some western intelligentsias and a few non‐Muslim members existed. One can examine the association’s ideology in two parts. The first part consists of the time between 1889 to Balkan War in which the association sup‐ported Ottoman Union. The second parts started after the Balkan War. In this part the associa‐tions focus was on Turkism idea. In this text Committee of Union and progress approach to Turkism idea is examined.

Özet

XIX. yüzyıl sonlarına doğru Osmanlı modernleşmesi içinde devleti kurtarma düşüncesiyleortaya çıkan siyasal düşünce akımlarından birisi de Türkçülük, siyasi derneklerden birisi deİttihat ve Terakki Cemiyetidir. Türkçülük, II. Meşrutiyet döneminde özellikle Balkan Savaşlarısonucunda İttihat ve Terakki yönetiminin bu düşünceyi sıcak bakması ile yükselişe geçti.Türkiye’nin yakın tarihine damgasını vurmuş olan İttihat ve Terakki Cemiyeti bir düşüncekuruluşu olarak ilk defa 1889’da Mektebi Tıbbiye‐i Şahane öğrencileri tarafından ‘İttihat‐iOsmanî’ (Osmanlı Birliği) adıyla gizli bir teşkilat olarak kuruldu. Teşkilat ayni yıl yurt dışındakiOsmanlı aydınları tarafından Paris’te kurulan İttihat ve Terakki Cemiyeti ile birleşerekİttihat ve Terakki Cemiyeti adını aldı. Ancak bir siyasi güç olarak İttihat ve Terakki 1906’daSelanik’te III. Ordudaki bazı subayların girişimi ile kurulan Osmanlı Hürriyet Cemiyeti’nin1907’de Paris’teki örgütle birleşmesi ile ortaya çıktı. Kısa bir dönem Terakki ve İttihat adıylaanılan teşkilat daha sonra İttihat ve Terakki Cemiyeti olarak anılmaya başladı.Çokuluslu bir imparatorluğun son dönemlerinde ortaya çıkan ve devleti içinde bulunduğu zordurumdan çıkararak bir bütün içinde varlığını sürdürebilmesini sağlamak amacı ile ortayaçıkan İttihat ve Terakki Cemiyeti’nin ideolojisini net bir şekilde tespit etmek hiç kolay değildir.Cemiyetin içinde Türk milliyetçiliği çerçevesi içinde düşünenlerin sayısı çoktur. Ancak hatırısayılır oranda Osmanlıcı ve Batıcı aydınların yanı sıra az da olsa Gayrimüslim unsurlar dayer almaktadır. Bununla birlikte gelişen olaylar cemiyetin fikirlerinin daha iyi şekillenmesinekatkı sağlamıştır. Bu itibarla Cemiyetin fikir yapısını kesin çizgilerle olmamakla beraber ikiaşamaya ayırarak incelemek mümkündür. Bu aşamalardan ilki 1889’dan Balkan Savaşınakadar olan Osmanlı birliğinin savunulduğu dönem diğeri de Balkan Savaşları ve sonrasındaCemiyette Türkçülük fikrinin ön plana çıkmaya başladığı dönemdir.Bu yazıda İttihat ve Terakki Cemiyetinin kuruluşundan itibaren Türkçülük hareketine bakışı incelenmektedir.

🔖

Cite This Article

SEMİZ, Y. (2016). The Committee of Union and Progress and Turkism Policy. Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Sayı: 35, 217–244. https://ajindex.com/articles/99548

References (28)

  1. AHMED, Feroz (1984). İttihat ve Terakki (1908 – 1914), çev. Nuran Yavuz, Ankara:
  2. Kaynak Yay. AHMAD, Feroz (1985). İttihatçılıktan Kemalizm’e, çev. Fatmagül Berktay, İstanbul: Kaynak Yay. Ahmet Rıza Bey’in Anıları (Meclis-i Mebussan ve Ayan Reisi) (1988). hzl. Bülent Demirbaş, İstanbul:
  3. Arba Yay. AKAL, Emel (2001). Milli Mücadele’nin Başlangıcında Mustafa Kemal, İttihat Te- rakki ve Bolşevizm, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Yöne- timi ve Siyaset Bilimi Anabilim Dalı’nda kabul edilen Doktora Tezi, Ankara.
  4. AKİFOĞLU, Mazhar (1956). “Ne Düşünmüştük”, Türk Yurdu, ( 516 – 521), S. 252. AKŞIN, Sina (1980). Jön Türkler ve İttihat Terakki Cemiyeti, İstanbul:
  5. Gerçek Yay. AKŞIN, Sina (1998).
  6. Jön Türkler ve İttihat Terakki, Ankara:
  7. İmge Kitabevi.
  8. ARAİ, Massami (2008). Jön Türk Dönemi Türk Milliyetçiliği, çev. Tansel Demirel, İs- tanbul: İletişim Yay. ATAY, Falih Rıfkı (1987).
  9. Zeytindağı, İstanbul:
  10. MEB Yay. BAYUR, Yusuf Hikmet (1982). Türk İnkılâp Tarihi, C. 2, Ankara:
  11. TTK Yay., Bölüm 4, BLEDA, Mithat Şükrü (1977).
  12. İmparatorluğun Çöküşü, İstanbul: Remzi Kitabevi, ty, Cemal Paşa Hatıralar (1977). hzl. Behçet Cemal, İstanbul:
  13. Çağdaş Yay. DAVİSON, Roderic H. (1997). “19.Yüzyılda Hristiyan Müslüman Eşitliğine İlişkin Türk Tavrı”, İslam Dünyası ve Batılılaşma, İstanbul:
  14. Yöneliş Yay. DAVİSON, Roderic H. (2004). Osmanlı–Türk Tarihi, çev. Mehmet Moralı, İstanbul:
  15. Alkım Yay. DÜNDAR, Fuat (2001). İttihat ve Terakkinin Müslümanları İskân Politikası (1913 – 1918), İstanbul:
  16. İletişim Yay. DURU, Kâzım Namı (1965).
  17. Ziya Gökalp, İstanbul:
  18. MEB Yay. ERDEM, Tarhan (1982).
  19. Anayasalar ve Seçim Kanunları, İstanbul:
  20. Milliyet Yay. ERSAYDI, Alper (2011). Türklüğün Anadolu’dan Tasfiyesi, İstanbul:
  21. AKY Basım yayın. FRANÇOİS, George (2001). Osmanlı Türk Modernleşmesi, çev. Ali Berktay, İstan- bul: Yapı Kredi Yay. GENCER, Mustafa (2003). Jöntürk Modernizmi ve Alman Ruhu, 1908–1918 Dönemi Türk Alman İlişkileri ve Eğitim, İstanbul:
  22. İletişim Yay. GÖKALP, Ziya (1972). Türkçülüğün Esasları, hzl. Mehmet Kaplan, İstanbul:
  23. MEB Yay. GÖKALP, Ziya (1976).
  24. Türkleşmek, İslamlaşmak, Muasırlaşmak, Yayına hazırlayan İbrahim Kutluk, Ankara:
  25. Kültür Bak. Yay. HANİOĞLU, Şükrü (1985). Bir Siyasal Örgüt Olarak İttihat ve Terakki Cemiyeti ve Jön Türkler (1889 – 1902), İstanbul:
  26. İletişim Yay. HANİOĞLU, Şükrü (2001). For A Develution The Young Turks (1902–1908),
  27. Oxford Pres. HEYD, Uriel (1979). Türk Ulusçuluğunun Temelleri, çev. Kadir Güney, Ankara:
  28. Kültür Bak. Yay. HOWARD, Douglas A. (2001). The Histor